เราหล่อจังเลย...อ่ะ
เรื่องนี้มันน่าจะเริ่มตั้งแต่วันแรกของการเปิดเทอมปีการศึกษา 2547 เป็นวันอันแสนสับสน คนนู้นก็ไม่รู้จัก คนนี้ก็ไม่รู้จัก
มีเพื่อนห้องเดียวกันปีที่แล้วก็ไม่สนิทกับใครเลยสักคน แต่พวกเขากลับสนิทกันดีทุกคน เข้าไปอยู่กับพวกเขาเขาก็ทำท่ารังเกียจ
"โอ้! ชีวิตนี้ผมต้องเดินอย่างโดดเดี่ยว" ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในสมองของผมในทันที่ผมได้ยินเสียงจากปากที่เปล่งออกมาจากลำคอ
อันได้รับคำสั่งมาจากสมองของเพื่อนเก่าของผม ว่าเขาไม่อยากนั่งคู่ผม เขาขอแลกที่กับคนอื่นในกลุ่มแต่ทุกคนไม่ยอม แต่ผม
ก็ยังไม่กล้าที่จะเริ่มต้นใหม่ ทั้ง ๆ ที่มันเป็นเพียงหลุมอันน้อยนิด แต่คนหน้าตาดี หุ่น sexy อย่างผมกลับไม่กล้าที่จ