ในโลกแห่งความจริง เธอกับฉันคงเป็นเหมือนกลางวันกับกลางคืนที่ไม่สามารถจะมาพบกันได้เลย
เธอเป็นคนที่โดดเด่น เป็นที่รักของใครต่อใคร และดูเหมือนหัวใจของเธอก็มีความรักอยู่มากมายเหลือเกิน จนพร้อมที่จะเผื่อแผ่แบ่งปันให้ใครต่อใครได้ไม่รู้จักหมดสิ้น
เห็นเธออยู่กับคนั้น คนนี้ฉันก็มีแต่จะน้อยใจ หลับตา และนึกถึงภาพคนข้างๆเธอว่ากลายเป็นฉัน
ในโลกแห่งความฝัน ฉันเป็นคนที่เธอรัก และไม่เคยเลยที่เธอจะมาสนใจฉัน ฉันก็พอใจแล้วนะกับความฝันของฉัน แม้มันจะจับต้องไม่ได้แต่มันก็ไม่เคยทำให้ใครเจ็บปวด ฉันพอใจแล้วที่อยู่ตรงนี้ ไม่มีความหวังใด ๆ ไม่ต้องรอคอยให้เธอผ่านมา และวิงวอนร้องขอความรักจากเธอ