แก้วประเสริฐ
* แดนพิศวง ๒๑ *
(วิบัติภัยซ้ำสอง)
ภายหลังจากปราบเจ้าสัตว์ประหลาดคางคกหมดสิ้นแล้ว ชายหนุ่มก็
หันไปมองรอบๆ บรรดาต้นไม้ต่างถูกไฟไหม้จนแทบจะราบเรียบหมด
ก็ให้สะท้อนถอนใจ พลางเอื้อนเอ่ยว่า
“สินธุ...นี่ก็บ่ายมากแล้วเห็นที่พวกเราจะกลับกันได้แล้ว อ้อๆๆๆแล้ว
สำรวจหรือเปล่าว่ามีใครบาดเจ็บมากน้อยเท่าไหร่กันนะ???...”
“นายท่าน พวกชาวบ้านก็ได้รับบาดเจ็บกันไม่มากนักหรอก เกิดจาก
ควันพิษที่เจ้าคางคกพ่นใส่ เพียงแต่เป็นรอยไหม้ มากบ้างน้อยบ้าง ข้าก็
นำเอารากว่านฝนกับน้ำทาให้แล้วค่อยทุเลามากแล้ว แล้วต่อไปนายจะ
ให้ทำอย่างไรดีล่ะ???”
“ข้าว่าเห็นทีเร