หลังจบเสียงโห่ครบ 3 รา ข้าพเจ้าเหมือนพึ่งรู้สึกตัวว่า ทำอะไรลงไป เขินก็ไม่เชิง อายก็ไม่ใช่ เพราะตั้งแต่เกิดมา ก็เพิ่งโห่ 3 รา เป็นครั้งแรก นี่แหล่ะ แต่ก็มีเวลางงไม่มากนัก เพราะต้องเดินไปกับขบวนนักเรียน ข้าพเจ้าไม่ลืมที่จะกวักมือเรียกเพื่อนให้มาร่วมเดินในขบวนด้วย ไม่รู้ล่ะ เพื่อนของข้าพเจ้าถึงแม้ว่าจะยอมเดินไปด้วยกันโดยดี แต่ก็เดินไปขำไปตลอด เหอะน่า .. ไหน ๆ ก็จะไป รพ.ศิริราช เพื่อไปถวายพระพร ก็มาเอาบุญก่อนละกัน คุณครูที่เดินในแถวขบวนด้วย บอกกับข้าพเจ้าว่า เป็นการนำกัณฑ์เทศน์ไปถวายวัด ซึ่งทางโรงเรียน ได้เป็นเจ้าภาพเทศน์มหาชาติ กัณฑ์ที่ 1 คือ กัณฑ์ทศพร "ผู้ใดบูชากัณฑ์ทศพร ผู้นั