เรื่องสั้น นิยาย - ตามใจคนเขียน

รอบข้างเป็นตลิ่งที่เต็มไปด้วยเงามืดของพุ่มไม้ นาน ๆ จะมีแสงไฟลอดมาจากบ้านที่อยู่ริมน้ำ ไม่ได้ยินสรรพเสียงใดนอกจากเสียงพวกเราและเสียงเครื่องยนต์ของเรือ  มองไปทางไหนก็ล้วนแต่สงบสงัด แรมสิบค่ำเดือนสาม ใช่สิ คืนนี้เป็นคืนแรม ทันทีที่ลูกลิงนึกได้ ก็แหงนมองสูงขึ้นมองฟ้า เห็นดาวระยิบระยับประดับบนม่านฟ้าสีดำ 
ลูกลิงถามคนเรือว่า “ พระจันทร์อยู่ทิศไหน ” 
 “ ตอนนี้พระจันทร์ยังไม่ขึ้นครับ ต้องดึกกว่านี้ครับ ” คนเรือตอบกลับมา
“ พระจันทร์ที่นี่ขึ้นช้าจัง ที่บ้านของลูกลิง พระจันทร์ขึ้นไวนะ สองทุ่มในห้องนอน ยังมองเห็นพระจันทร์ที่ระเบียง  หรือว่า วันเสาร์-อาทิตย์ พระจันทร์หนีเที่ยว ” ลูกลิงบ่นไปงั้นเอง บ่นแ				
 36    0    0