เรื่องสั้น นิยาย - ตามใจคนเขียน

นวนิยาย:ปางอดีต ( ตอนที่ 3 )

“เนื้อคู่หรือเปล่า…”
	“คงไม่หรอกค่ะอาจารย์…เพราะในอดีตชาติฉันเห็นเขาเป็นญาติผู้ใหญ่ของฉัน”
	“ผมว่านะจิตของคุณอาจจะสื่อถึงกันโดยที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่รู้ตัวก็เป็นได้…ชาติที่แล้วคงจะผูกพันธ์กันมากถึงได้มาเจอกันอีก…ถ้าเป็นแบบนั้นจริงผมว่าผู้ชายคนนั้นอาจจะฝันถึงคุณบ้างนะ  แต่เขาคงไม่กล้าพูดออกมาเพราะกลัวว่าคุณหรือใคร ๆ จะหาว่าเขาบ้า”
	น้ำผึ้งเดินออกจากมหาวิทยาลัยและกลับมายังบริษัททัวร์ของตัวเอง  สักพักเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น  เธอเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าสะพาย
	“สวัสดีค่ะ”
	“ผึ้ง…เธอรู้ไหมว่าพระเอกของเธอรถคว่ำอาการสาหัสมาก  รีบมาด่วนเลยนะ”
	“ที่ไหน”
	“ลพบุรี”
	“ขอบใจนะส้มฉันจะรี				
 1391    1    0