เรื่องสั้น นิยาย - ตามใจคนเขียน

ฉันทำความทรงจำที่งดงามหล่นหาย

อัลมิตรา


“ คุณ ดูผอมไปนะครับ ทานข้าวบ้างหรือเปล่า ” เขาทักเป็นคำแรก เมื่อฉันเดินเข้าไปหา
“ อืม.. ” ฉันขานอย่างรับทราบ แต่ก็ไม่มีประโยคคำตอบ
“ ดูเหมือนเราห่างกัน คุณเปลี่ยนไปตั้งแต่วันนั้น วันที่.. ”
“ อืม.. ”  ความห่างอาจจะไม่ได้เกิดจากระยะทาง ทว่า ใกล้กันเพียงนี้ ฉันกลับรู้สึกว่าห่าง เช่นกัน
“ เรายังเหมือนเดิมใช่ไหมครับ ” เหมือนว่าเขาจะรอคำตอบ

ฉันจำต้องหันหน้าไปทางอื่น และรีบเช็ดน้ำใส ๆ ที่กำลังจะเอ่อออกมาจากสองตา
วันนั้น วันที่ฉันอยากลบความทรงจำทั้งหมดของฉันที่มีอยู่ ทิ้งไป ..
ฉันควรจะทำเช่นไรต่อไป  ฉันเองก็ไม่รู้ เท่าที่เป็นอยู่ในทุกวันนี้ ฉันสลัดไปไม่ได้เสียที
“ ไม่ค่ะ เราจะไม่เหมือนเดิ				
 1928    7    0