เรื่องสั้น นิยาย - ตามใจคนเขียน

“ความเศร้า และความสิ้นหวัง”

แทนคุณแทนไท





...๑...
ความรู้สึกนึกคิด “ตีบตัน” หาทางไหนก็มิเจอ
ได้แต่เวียนวนอยู่ใน “มโนภาพ” และสำนึกอันสุดลิ่มนั้นต่อไป

“ห้องหับ” 
รกชื้นไปเสียถนัดใจ
เพียงไม่กี่รัตติกาลที่จ่อมจมอยู่กับ “ความมีอะไรซักอย่าง” ที่มิรู้จะหาทางออกเจอ

“ฝุ่น” ฟุ้งจากชั้นวางหนังสือ
ฟ้องสถานะ อันถูกละเลยได้ดียิ่งกว่าคำสารภาพไหน

แสงอาทิตย์ยามบ่ายคล้อย
เผยม่านหยากไย๋บนเรือน เทวรูปบูชา
แทนที่นาฬิกาบอกเล่าวันเวลาที่ล่วงเลย... ถึงมิเนิ่นนาน แต่คงหลายทิวาและราตรีที่พ้น
“เนิ่นช้า” อยู่ ณ มโนรู้สึกอันมิอาจก้าวข้ามได้

วินาทีของความเงียบ 
ถูกแทนที่ลงได้บ้าง เมื่อลมพัดลอดผ่านตีนประตู ที่ใช้อำพรางคฤหาสน์สำหรับซุกหั				
 2659    4    0