ฝนเอย ฝนตก ..
คงมีเพียงฉันที่ทำตัวเบิกบานเหมือนเพลงคางคกเริงร่าท่ามกลางสายฝน
ตอนนี้ นอกจากฉันแล้วไม่เหลือใครในลานกีฬา..
และลานสเก็ตนี้ เป็นลานที่หลายคนต้องขับรถผ่าน จึงไม่แปลกใจเลยที่ ..
หลายคน..เมื่อขับรถผ่าน ต่างก็ชะลอรถและหันมามองฉัน
น่าจะมี ..คำถามในสายตาหลังกระจกนั่น
อืมม ! ฉันคิดว่าพวกเขาคงสงสัยนะ
ฉันเพียงแต่ยิ้มรับในสิ่งที่พวกเขาคิด
และทำเป็นไม่สนใจพวกเขา..
สถานที่อื่น อาจเป็นสถานที่สำหรับผู้ออื่น ..
แต่ขณะนี้ .. ลานนี้ เป็นสถานที่ ที่ฉันครอบครองความรู้สึกของฉัน
. . . ฉั น . . ย า ม นี้ อ้ าง ว้ า ง
. . . อ ยู่ ท่ า ม ก ล า ง เ วิ้ ง น ค ร
. . . ร่ำ ไ ห้ ใ จ ร้ า ว
22
0
0
หน้าส่วนตัว
