29 มิถุนายน 2554 15:20 น.
ไร้อันดับ
กาลครั้งหนึ่งเนิ่นนานแต่กาลก่อน
ขอเล่าย้อนถึงว่าเมื่ออาเธอร์
ถูกกษัตริย์สั่งฆ่าเมื่อมาเจอ
แต่เสนอทางรอดให้ปลอดภัย
ให้เวลาหนึ่งปีมีคำตอบ
แก้ในกรอบปัญหาที่ข้าให้
ว่า "จริงจริงผู้หญิงคิดสิ่งใด
เธอต้องการอะไรตอบให้ที"
เมื่ออาเธอร์กลับเมืองคิดเรื่องโจทย์
ไร้ประโยชน์ค้นคว้าปัญหาคลี่
ไม่มีใครตอบได้ทำไงดี
คำตอบมีแต่หวั่นไม่มั่นใจ
ในเมืองมียายแก่เป็นแม่มด
รู้เรื่องหมดความจริงทุกสิ่งไซร้
ชาวประชาบอกองค์ให้ทรงไป
ขอร้องให้ยายแก่ช่วยแก้ที
แม่มดมีเงื่อนไขให้อาเธอร์
นางเสนองานแต่ง ณ แห่งนี่
กับขุนพลกาเวนผู้แสนดี
เข้าพิธีวิวาห์อย่าช้าพลัน
อาเธอร์ฟังเงื่อนไขให้สลด
ยายแม่มดหนังยานออกปานนั้น
กาเวนคือสหายรักประจักษ์กัน
อย่าคิดฝันให้เขาเข้าพิธี
กาเวนหนุ่มอัศวินได้ยินข่าว
เขาจึงกล่าวยินยอมพร้อมทุกที่
เพื่ออาเธอร์นายรักด้วยภักดี
อัศวินมีหน้าที่พร้อมพลีกาย
แม่มดตอบปัญหาให้อาเธอร์
ตอบว่าเธอจงฟังคนทั้งหลาย
ความต้องการของหญิงสิ่งง่ายดาย
คือเธอหมาย เป็นตัวของตัวเอง
อมตะวาจามีค่านัก
ปัญหาหนักผ่านพ้นเพราะคนเก่ง
หมดปัญหามืดมัวไม่กลัวเกรง
จึงรีบเร่งพิธีที่สัญญา
หน้าเรือนหอกาเวนดูเด่นเศร้า
มือผลักเข้าประตูสู่คูหา
เห็นสาวสวยพริ้งเพริดบรรเจิดตา
ชุดวิวาห์สวมใส่ยังใหม่ดี
นางเปิดเผยที่แท้คือแม่มด
ร่างหมดจดงดงามในยามนี้
เพราะกาเวนผู้กล้าท่านปรานี
ไม่เคยมีรังเกียจหยามเหยียดกัน
จึงให้เลือกการกลับสลับร่าง
ครึ่งวันต่างสวยแก่แล้วแต่สรร
เลือกให้งามอย่างนี้ที่กลางวัน
หรือเปลี่ยนผันให้งามยามราตรี
ถ้าท่านเป็นกาเวนต้องเฟ้นเลือก
จะตัดเชือกเลือกไปอย่างไรนี่
ให้นางงามกลางวันนั้นคงดี
หรือเลือกที่นอนคู่ให้ดูงาม?
-----------------
ลองมาฟังคำตอบที่มอบให้
กาเวนได้ตัดเชือกการเลือกถาม
บอกว่า ตามแต่ใจในทุกยาม
จะเลือกความงามแก่แล้วแต่เธอ
เมื่อได้ยินคำตอบเขามอบให้
เธอยิ้มใสสวนความตามเสนอ
ฉันจะเลือกงดงามทุกยามเจอ
สม่ำเสมอคืนวันจงมั่นใจ
นิทานนี้สอนไว้คนได้คิด
แม่มดติดแอบอยู่เธอรู้ไหม
ในร่างหญิงนางแฝงแสดงใด
ย่อมเปลี่ยนไปขึ้นอยู่กับผู้ชาย
------------
(ไร้อันดับ)
17 มิถุนายน 2554 18:53 น.
ไร้อันดับ
พุทธศักราชสองหนึ่งหนึ่งสอง
บุเรงนองนำทัพมานับแสน
หวังจะบุกรุกถิ่นเหนือดินแดน
รวมผืนแผ่นกรุงศรีฯ จึงกรีธา
แบ่งออกเป็นเจ็ดทัพหมายทำศึก
ฝ่าด่านลึกแม่ละเมาบุกเข้าหา
ล้อมกรุงศรีฯ สี่ทิศอนิจจา
นักรบกล้าก่อเกิดเปิดตำนาน
--------------
พระยารามถูกสั่งให้ตั้งมั่น
เฝ้าประจันไพรีบุกตีด่าน
เหนือกำแพงกรุงศรีฯ ปรีชาชาญ
เพราะชำนาญการศึกที่ฝึกปรือ
จะบุกมาตอนค่ำก็ย่ำฆ้อง
ใช้ไฟส่องต้องร่างจนครางอื้อ
เตรียมทหารเชี่ยวชาญชำนาญมือ
ต่างก็ถือหอกธนูไว้สู้มัน
จะบุกมากลางวันประจันหน้า
นักรบกล้าท้าทายด้วยหมายมั่น
เลือดต่อเลือดเชือดฆ่าด้วยท่าฟัน
จะห้ำหั่นฟันฟาดประกาศชัย
ด้วยสองมือถือดาบเข้าปราบศึก
ต่างผนึกใจกันไม่หวั่นไหว
นักสู้แห่งกรุงศรีฯ ยังมีใจ
ไม่ให้ใครเหยียบย่ำมากล้ำกลาย
แผ่นดินแห่งกรุงศรีฯ เป็นที่รัก
จะปักหลักด้วยเลือดแม้เหือดหาย
ให้กระดูกและหนังข้าฝังกาย
พร้อมถวายกายข้าต่อฟ้าดิน
จนห้าเดือนล่วงผ่านต่อการรบ
ใต้แสงคบเพลิงไฟที่ในถิ่น
ข้าถูกเขาจับมาน้ำตาริน
ต้องสูญสิ้นอิสระถูกระทำ
บุเรงนองส่งสารมาเมื่อวานนี้
จะคืนดีหยุดรบในพลบค่ำ
พระมหินทร์ฯ ทรงสดับและรับคำ
โดยให้นำข้าไปให้ไพรี
เพื่อเป็นการหยุดรบสงบศึก
จึงได้ปรึกษากันในวันนี้
แล้วจับข้าฟาดโบยแต่โดยดี
มัดมือเท้าที่มีแล้วตีตรวน
เขามัดกายที่ยับแล้วจับส่ง
เข้าในดงที่มีไพรีด่วน
ข้าฝืนกายเลือดกลบขึ้นทบทวน
แต่ทุกส่วนร่างข้ามันชาไป
------------------------
พุทธศักราชสองหนึ่งหนึ่งสอง
อยุธยาเลือดกองและนองไหล
เดือนสิงหากรุงศรีฯ ไม่มีใคร
นักรบไทยไม่สยบเป็นศพเรียง...
-----------------
(ไร้อันดับ)
10 มิถุนายน 2554 11:49 น.
ไร้อันดับ
สนามหญ้าม้ายาวสีขาวหม่น
ชายสองคนนั่งอยู่แต่ดูห่าง
ชายชราตาเศร้าเหงาลางลาง
ชายหนุ่มกางหนังสือที่ถือมา
ทั้งสองคนเคียงกันเย็นวันหนึ่ง
วันที่ซึ่งความเงียบขึ้นเทียบฟ้า
สายลมเอื่อยเฉื่อยฉิวพัดพลิ้วพา
หัวใจล้าโรยแรงใต้แสงเงา
ชายชรานั่งเหงามองเงาลูก
เจ้าบุญปลูกนั่งนิ่งก็ยิ่งเหงา
ความอ้างว้างในจิตสถิตเนา
นึกถึงวันวัยเยาว์พาเจ้าเดิน
มือของเจ้าที่ถือคือมือพ่อ
เราเดินต่อตามทางไม่ห่างเหิน
ปากเจ้าตั้งคำถามข้อความเพลิน
พ่อยังเขินตอบไปไม่ได้ความ
วันนี้พ่อถามเจ้า ว่าเซ้าซี้
บอกไม่มีที่ให้ฟังใครพล่าม
หัวใจพ่อหรือกล้าพยายาม
ตั้งคำถามต่อเจ้าแม้เหงาจัง
ในความเงียบม้ายาวสีขาวหม่น
มีหนึ่งคนทนเหงากับเงาหลัง
รออีกคนหันกลับมารับฟัง
เขายังนั่งตรงนี้ในที่เดิม.
-------------
(ไร้อันดับ)
8 มิถุนายน 2554 22:14 น.
ไร้อันดับ
เสียงกดออดดังมาหน้าถนน
มองเห็นคนตะคุ่มยืนกุมหัว
ยาแก้ปวดดวดเบียร์เพลียทั้งตัว
ตาก็มัวหัวก็มึนลุกขึ้นมา
เห็นหนุ่มน้อยเดินเลาะมาเคาะรั้ว
หวังได้ตัวหนุ่มแน่นดังแผ่นผา
มานั่งหยอกนั่งเหย้าเร้าอุรา
จึงเดินหน้าหมายทักรู้จักกัน
ส่งตาหวานหยาดเยิ้มประเดิมก่อน
ด้วยหวังอ้อนให้ใจเขาไหวหวั่น
เผยอยิ้มปากอ้ากว่าทุกวัน
แอบเกาคันใต้ผ้าดูน่ามอง
หนุ่มข้างรั้วตกใจใคร่วิ่งหนี
เห็นคุณพี่เดินมาสายตาจ้อง
ริมฝีปากพี่ขยายน้ำลายนอง
หนุ่มรุ่นน้องงันงกด้วยตกใจ
ประนมมือขึ้นไหว้ด้วยใจหวาด
นึกขยาดหวาดกลัวระรัวไหว
หัวอกเต้นตึกตักหนักฤทัย
ว่าจะอยู่หรือไปทำไงดี
ยาแก้ปวดยิ้มหวานน้ำตาลปึก
ความรู้สึกเก็บกดบดขยี้
ไม่ได้กินเด็กหนุ่มกลุ้มชีวี
แต่คราวนี้เห็นทีจะมีกิน
จึงคว้าแขนเด็กหนุ่มมากุมถือ
แล้วจับมือไว้มั่นเพื่อกันดิ้น
กระชากตัวล้มหงายตะกายดิน
ก่อนจะสิ้นแรงพับหลับด้วยกัน
เสียงกดออดดังมาหน้าถนน
สะดุ้งตนตื่นตามจากความฝัน
เพราะเมาเบียร์เพลียหลับในฉับพลัน
จนตะวันใกล้เที่ยงนอนเอียงอาย
-------------------
(ไร้อันดับ)
หน้าส่วนตัว
2942
