riderkeng
ค่ำคืนนี้ช่างยาวนาน
ล่วงเลยผ่านกาลเวลา
มีแค่จันทร์สาดแสงมา
ความเหว่ว้าเข้าย่างกราย
คงมีแค่ดาวที่เป็นเพื่อน
เมฆลอยเลื่อนกลบแสงจันทร์
กับคนหนึ่งที่เพ้อฝัน
ให้คืนวันผ่านพ้นไป
ล่วงเลยผ่านจันทร์สิ้นแสง
ตะวันแดงเข้าแทนที่
ดวงดาวที่เคยมี
ต่างหลบลี้และหายไป
อาทิตย์เริ่มทอแสง
รวมเรี่ยวแรงลุกขึ้นสู้
เป็นอย่างไรยังไม่รู้
ที่มีอยู่ก็แค่ใจ
ก้าวเดินอย่างเชื่องช้า
เริ่มมองหาที่พักพิง
ขอเพียงได้แอบอิง
สงบนิ่งพักแรงกาย
ถึงเวลาต้องเดินต่อ
เคยคิดท้อเดินกลับหลัง
แล้วซ่อนตัวเพียงลำพัง
เพียงเพื่อหวังหลบผู้คน
ก้าวเดินไปข้างหน้า
แสวงหาในบางสิ่ง