ขอบคุณเธอสำหรับความหวังที่ให้มา
ที่ทำให้ฉันคิดไปเองว่าเธอรักมากแค่ไหน
ทั้งที่จริงมันเป็นแค่กลลวงไม่มีแม้รักแม้ความห่วงใย
ไม่มีสิ่งใดๆมีแต่ความเจ็บช้ำมากมายที่ได้กลับมา
เธอทำให้หลงให้รัก
แล้วทิ้งกันไปอย่างง่ายดายนักเหมือนมันไร้ค่า
จากไปอย่างเยือกเย็นเหมือนครั้งที่มา
ทำให้ฉันเข้าใจว่ากาลเวลาไม่ได้ช่วยอะไร
พอกันทีเถอะกับคำว่ารักคำนี้
ที่เคยทำให้ฉันรู้สึกดีแต่สัมผัสไม่ได้
แค่คำคนลมๆแล้งๆที่แกล้งทำให้ฉันตายใจ
จะเชื่อถืออะไรได้กับแค่คำคน ที่คนชอบพูดซ้ำๆ
แค่คำ..คำเดียว