ศรีสมภพ
เป็นกบไม่มีนาย
ดีกว่าตายเพราะนายกลบ
กระสาอย่าพานพบ
เคยสยบพบพาลภัย
เก่าเก็บเจ็บต้องจำ
แผลผุช้ำย้ำยากย้าย
ศรัทธาประชาธิปไตย
ยอมพลีใจให้นานมา
เสือสิงห์กระทิงแรด
มาเปื้อนแปดเส้นทางข้า
สุดทนบนมรรคา
อหิงสา..ข้าเลิกทำ !
ยโส ! โอหังใหญ่
คงได้ใจได้ถลำ
ดูแคลนแสนชอกช้ำ
ข้าจะทำ..ให้หนำใจ
น้ำไหลลงใต้ศอก
ข้าไม่กรอกจะบอกให้
เหยียบหัวเยี่ยวรดไหล
ให้สะใจ ได้รู้ทัน
โป้ปดโม้มดเท็จ
คิดเบ็ดเสร็จกินเบ็ดฉัน
เหยื่อเก่ารู้เท่าทัน
อย่าหลอกกัน ปัญญามี
สาปส่ง..ไม่ลงให้
ยักษ์อยากใหญ่ไร้ศักดิ์ศรี
สกปรก นรกอเวจี
คือวิถี ..ที่ควรไป !
ข้าคือนาย ..ไม่ใช่ท่าน !