สุริยันต์ จันทราทิตย์
๏ สวัสดีความตายกรายมาเฉียด
โรคภัยเบียดรุมจนทนไม่ไหว
เผชิญทุกข์ยากขืนเกินฝืนใจ
สติหลุดลอยไกลในภวังค์
๏ เหมือนรอคอยลอยคอจนท้อแท้
กลางกระแสเลชลไกลพ้นฝั่ง
โอ้ว่าร่างกายนี้ไม่จีรัง
นับวันยิ่งผุพังสังขารโรย
๏ หามิตรแท้แม้หนึ่งพึ่งยังยาก
ครองร่างทรากทรุดถอนอ่อนระโหย
ที่อวลกลิ่นความตายกำจายโชย
เพียงแต่โดยลำพังยังเดียวดาย
๏ อันว่าตอนทุกข์ยากลำบากไข้
หนอกระไรเพื่อนลี้ลับหนีหาย
ไม่เหมือนคราสนุกสุขสบาย
มิตรมากมายหลายหลากจนยากจำ
๏ ระงับจิตปิดใจไม่ฟุ้งซ่าน
หยุดอาการละเมอครวญเพ้อพร่ำ
จะไปสนท
หน้าส่วนตัว
2273
11
0
