คราได้กลิ่น..สาบเสือ..เหลือจะสาบ ต้มน้ำอาบ..ยามป่วย..ช่วยให้หาย หอมระเหย..รำเพยอ่อน..พาผ่อนคลาย หลับสบาย..ยิ่งเหลือ..เมื่อซึมเซา คนึงนาง...แน่งน้อย....กลอยใจพี่ เฝ้าพัดวี...ยามเจ็บไข้..ไม่เคยเหงา จะลุกนั่ง...ตั่งเตียง..เพียงแผ่วเบา เอ็นดูเจ้า..ห่วงพี่...ที่นอนซม กลิ่นสาบสาว..กลบสิ้น..กลิ่นสาบเสือ หอมโนมเนื้อ...นวลนาง..คู่สร้างสม แทบฟื้นไข้..ใจหมาย..จักได้ชม.. ขวัญภิรมย์....ยอดชีวี..ของพี่เอย...
3287
7
0
หน้าส่วนตัว
