บุษย์น้ำทอง
รักโบกโบยบินไปหลายคราแล้ว
ใจดุจแก้วร้าวรอนยากประสาน
ปีกแห่งรักงดงามเจิดตระการ
หากข้ามผ่านแนวกั้นม่านเมฆา
พลันหมอกหนาพร่าตาหมองมัวหม่น
รักเอ่อล้นดุจชีวีบนหินผา
ลื่นไถลตกหล่นร่วงลงมา
แสนโศกาสุดสลดรันทดใจ
เหลือทิ้งไว้ความทรงจำอันขื่นขม
เศร้าระทมดุจดอกหญ้าคราพริ้วไหว
คล้ายตกต่ำด้อยค่าตามครรไล
ยากฤาใครปรารถนามาครอบครอง
ปีกแห่งรักโบยบินสู่กลับ
ฤทัยสดับยินเสียงเพรียกเรียกร้อง
เพลานี้จิตสวาทมาตรหมายปอง
ยังรักน้องคงมั่นมิเสี่ยมคลาย
หากน้องนี้มีใจหวาดผวา
หากพี่ลาครานี้คงชีพสลาย
แม้มิมั่นใจในรักไม่เสี่อมคลาย
แต่สุดท้ายน้องยังรักและให้อภัย
หน้าส่วนตัว
986
4
0
