แทนคุณแทนไท
เธอว่าฟ้าสิ้นสุดลงที่ตรงไหน...
ถึงรู้ว่าอยู่ที่ใด...ใช่ความฝัน
เอื้อมไม่ถึงคว้าไม่ได้ใกล้ไกลกัน
นั่นคือสายสัมพันธ์ที่เรามี
.
ทราบว่ามีเห็นว่าอยู่รู้ว่าใช่
ใจเข้าใจทั่วถ้วนทุกส่วนศรี
ฟ้ามิอาจจูบดินสิ้นทางมี
แต่ใจเรารู้ดีว่ามีทาง
.
... ทางที่ว่าถ้าใครเคยไปถึง
จะรัดรึงถึงความหมายแม้กายห่าง
ความเป็นจริงฟ้าดินใช่จะเลือนลาง
อยู่สนิทชิดข้างไม่ห่างไป
.
ใจใช้ใจสัมผัสจะชัดชื่น
จะดาดดื่นไปด้วยฝั่งฟ้าใหม่
ที่ซึ่งเธออาจเพิ่งเคยเข้าไป
ดินแดนอันศิวิไลซ์ของไมตรี
.
ถิ่นนั้นมีสีสรรค์สวรรค์สร้าง
ความงดงามแต้มต่างหว่างใจที่
-เข้าไปถึงและซึ้งซาบอาบฤดี
โลกเสรีที่งามงดหมดจดใจ.
.
เถิดมิตรมิ่ง
1740
5
0
หน้าส่วนตัว
