ใจเจือจางจางเจือเหลือเลือนลาง ด้วยเรือนร้างลารักหักคำมั่น ทิ้งเพียงซากแผลเก่าเนาผูกพัน ถ้อยจำนรรจ์อันสถิตถูกปลิดลง จากวันนี้หวังไว้ให้เตือนจิต ย้ำความคิดคะนึงรำพึงหลง กับราวรสพจนารถร้อยประจง จะมั่นคงคงมั่นนั้นไม่มี หากแต่ยังสงสัยในบางสื่ง ว่าที่จริงพิสูจน์ได้อย่างไรนี่ ฤาจะหมดหนทางประการนี้ ทุกวิถีพึงพบแต่คำลวง ฝากจากใจถึงใจในกาลเจ็บ ทนกล้ำเก็บความรู้สึกในทุกห้วง ความหนาวเหน็บกัดกินจนสิ้นทรวง น้ำตาร่วงห่วงถวิลระรินลา