แก้ว กลางไพร
เราเข้าเรียนพร้อมกันชั้นประถม
มัธยมก็อยู่ใกล้ได้สุขสันต์
เรียน ว.ค. ก็เรียนอยู่เรียนคู่กัน
ความสัมพันธ์ที่ดีเริ่มมีมา
ใจต่อใจให้แก่กันมั่นดวงจิต
พร้อมทั้งคิดสรรค์สร้างทางคุณค่า
อนาคตสดใสใบปริญา
ต่างสัญญาว่าจะรักและภักดี
แต่ฉันจนขาดคนหนุนทุนรอนหมด
แม่รันทดพ่อผ่ายผอมยอมหมองศรี
ฉันเป็นลูกรู้หทัยแก่ใจดี
ควรหรือที่เรียนต่อแสนท้อใจ
ฉันออกมาเป็นครูอยู่บ้านนอก
เพื่อนมาบอกว่าคนดีมีคู่ใหม่
ทุกเช้าเย็นเห็นเคียงอยู่คู่กันไป
หญิงคนใหม่ลูกอาเสี่ยเตี่ยค้าทอง
ฉันยืนสอนนักเรียนเพียรศึกษา
ด้วยวาจาที่สั่นเทาใจเศร้าหมอง
ฟ้าสีเปลี่ยนเวียนละมุนหมุนทั่วห้อง
น้ำตานอง ปล่อยช
หน้าส่วนตัว
945
1
0
