หอมดอกลำดวน
ร่ำร่ำระริกชลละล่อง
รสฟ่องละอองฟอง
แววเดือนสะเทื้อนสิจะผยอง
ขณะพ้องอุทกผืน
ลำลมประโลมพนพนานต์
วิญญาณก็หยัดยืน
ริ้วพรายระบายรุจ ณ คืน
ระกะชื่นระรื่นชม
บรรสารประการนิลสภาพ
ขณะอาบอุรารมย์
รอเถิดไถงสิตจะพรม
สุวิกรมจรัสจร
หรีดร่ำเจรียงสัทผสาน
ชะวิกาลกอปรพร
เหนี่ยวนำคะนึง นยะสะท้อน
อนุสรณ์ประสาสันต์
ฟองคว้างระหว่างอุทกผืน
สิสะอื้นอเนกนันต์
หากเพ็ญน่ะเร้นรัศมิสรร-
พะละหลั่นประโลมชล
แลเจ้าจะเร้าอุระเกษม
ผัสสะเขมขนัดยล
ด้วยเพ็ญะเด่นศุภสกล
ตะละหนมิห่อนหาย
เสียงคลื่นกระเซ็นกระแซะสถาน
เสนาะซ่านสุหร่ายราย
ปลุกสิ้น ณ จินตนะสยาย
ปะทุหมายบ่อาจสูญ
3492
2
0
หน้าส่วนตัว
