ฟ้ายังเป็นสีฟ้า
น้ำทะเลเบื้องหน้ายังเย็นใส
ฟ้าอาจดูเวิ้งว้างกว้างกว่าไกล
แต่ไม่กว้างกว่าใจจะโบยบิน
นกนางนวลตัวสุดท้ายที่ปลายฟ้า
บินเริงร่าเมื่อวาระจะคืนถิ่น
กระซิบสั่งทะเลต่อพอได้ยิน
หากชีวินไม่สิ้นลับจะกลับมา
ความห่างไกลสอนหัวใจให้คิดถึง
นับวันหนึ่งคืนหนึ่งให้เดินหน้า
น้ำทะเลเปื้อนน้ำใสที่ปลายตา
ดั่งทุกคำสัญญายังเปื้อนใจ
ฟ้ายังเป็นสีฟ้า
น้ำทะเลเบื้องหน้ายังเย็นใส
ฝากนางนวลหอบความห่วงจากดวงใจ
ข้ามฟ้าน้ำกว้างไกลไปให้เธอ