เจน_จัดให้
"ความเป็นเรา"เขายัดเยียด
จนบังเบียดยากเจียดพ้น
กำเนิดเกิด"ตัวตน"
ให้ลอยล้น จนเหลิงไป
ยึดเอา ดั่งเขาว่า
"โอ้ดอกฟ้า จากหล้าไหน"
สำคัญ"ฉัน"ผิดไป
เหมือนทำร้าย ฉันทั้งเป็น
ด้วยคำ รำพันกล่าว
ยากสืบสาว เรื่องราวเห็น
หมกเม็ด"เท็จ"ประเด็น
เหมือนเงาเพ็ญ ในวารี
หลงภาพ เขาทาบใส่
หาจริงใจ ได้หรือนี่?
ลับหลัง หยั่งร้ายดี
เขา"เยาะยี้"มีแต่เมิน
ทบทวน หวนรำลึก
อย่าตรองตรึก อย่างตื้นเขิน
สิ่งสร้าง บนทางเดิน
อย่าเพลิดเพลิน จนเกินไป
สดับ เพียงรับรู้
ปัญญาอยู่ กู้กรองไว้
ผ่านมา-แค่ผ่านไป
หลงกอบไว้ ได้เพียงลม
.........................................
....สดับเพียงรับรู้....
1312
5
0
หน้าส่วนตัว
