อัลมิตรา
..๏ เพราะตัวเราขัดสนยากจนนัก
คนเคยรักห่างเหินแล้วเดินหนี
เราแร้นแค้นแสนอนาถชาติกุลี
ไกลจากเกียรติเศรษฐีผู้ดีดัง
เนื้อตัวก็มอมแมมเหม็นเหงื่อไคล
หัว-หูดูสกปรกไปเหมือนไอ้งั่ง
เป็นกรรมกรก่อสร้างอย่างเซซัง
หมายเก็บตังค์สักก้อนก่อนผละกรุง
สู้อุตส่าห์อดออมยอมท้องกิ่ว
ยามโหยหิวอร่อยลิ้นกินแกงถุง
แต่บางครั้งกลืนกล้ำน้ำลูบพุง
ปราศข้าวหุงก้นหม้อสุดท้อใจ
เพียงค่าแรงขั้นต่ำกรรมกร
แค่กิน-นอนยังลำบากยากสดใส
เรานั้นอยากรวยบ้างเหมือนบางใคร
มีบ้านใหญ่มีรถขับนับแบงค์เพลิน
หวังถูกหวยรวยลัดขจัดจน
ยอมอดทนเจียดอัฐไม่ขัดเขิน
เผื่อคราวนี้โชคชะตาพาจำเริญ
ออกเลขเบิ้ลอีกทีอาจมีเฮง ๚ะ๛