หลังผ่านคืนวันอันรันทด โศกสลดอกสลายแทบมิไหว กี่ล้านหยดน้ำตาที่เสียไป สุดจำใจลาจากรักระทม นึกถึงช่อรักเร่สุดเสน่หา พี่ให้มาพร้อมว่ากล่าวคำหวาน รักน้องนางชั่วนิรันดร์กาล แต่เวลาผ่านรักผันแปร ช่อรักเร่จากคนเร่รัก ทำน้องอกหักมิทันหมาย ว่าจู่จู่รักงามสรรค์พลันมลาย รักสลายใจเศร้าทุกโมงยาม พี่ไม่รักทำไมไม่บอก หลอกน้องให้ช้ำใจหนักหนา ช่างระทมขมขื่นฝืนอุรา ยามเห็นหน้าเรียมพี่คนหลอกลวง ช่อรักเร่จากคนเร่รัก น้องอกหักขอลืมรักร้าวฉาน โยนรักเร่ทิ้งไปเถิดนงคราญ ยอมขึ้นคานดีกว่าเรื่องบานปลาย