Prayad
ศาลากลอนวอนเว้าใคร่เฝ้าพิศหมู่มวลมิตรหลายหลากวิพากษ์ศิลป์ช่วยขับขานหวานเพราะเสนาะยินพจน์ไหลรินเปี่ยมท่าศาลากลอนเป็นศาลาคนเศร้าเพื่อเข้าพักยามอกหักรักหน่ายเกินถ่ายถอนเป็นศาลาคนเหงายามร้าวรอนที่พักร้อนกลอนกล่อมย้อมอุราเป็นศาลาคนชื่นระรื่นสุขซุกซ่อนทุกข์เศร้าโศกแห่งโลกหล้ากลั่นกรองถ้อยร้อยรสพจนาชุบชีวาชื่นฉ่ำฮัมเพลงครวญเป็นศาลาคลายเศร้าไม่เหงาง่วงทุกข์ทั้งปวงเป็นอื่นมิคืนหวนอักษราพาเพลินช่างเชิญชวนดุจลำดวนหวลหอมมิยอมไกลเป็นศาลาบันเทิงรื่นเริงจิตให้ข้อคิดซื่อตรงมิสงสัยดั่งสังคีตดีดเป่าปลุกเร้าใจสุขฤทัยเริงรื่นทุกคืนวันเป็นศาลาคนรักเพื่อพักพึ่งส่งสาส์นซึ้งสื่อรักพิทักษ์ฝันเป็นศาลานานาสารพันศาลาเธอแ