เชษฐภัทร วิสัยจร
นิราศแล้วยังคะนึงถึงความหลัง
เชษฐภัทรหวั่นไหวในภวังค์
สิ่งพลาดพลั้งในอดีตยังติดตาม
ชาติก้าวย่างยิ่งใหญ่ไปข้างหน้า
สิบปีรถไฟฟ้าน่าเกรงขาม
รักที่เคยยึดถือคือนิยาม
คู่กับความเป็นประชาธิปไตย
จากหมอชิตวิ่งย้อนไปอ่อนนุช
อีกสายสุดบรรจบตรงวงเวียนใหญ่
ความรักเก่าเพ้อพล่ามบอกความใน
ความรักใหม่จึงมีหน้าตาอย่างนี้
ความคิดคนวนเวียนไม่เปลี่ยนผัน
ทุกคืนวันหวาดผวาการปาหี่
เลือกตั้งชาติไม่ทันมั่นคงดี
เดี๋ยวก็มีปฏิวัติมาจัดการ
แล้วฉีกรัฐธรรมนูญเปลี่ยนศูนย์ถ่วง
ให้ลุล่วงคำสัตย์รัฐประหาร
เลือกตั้งใหม่เพื่อจัดรัฐบาล
ให้ผู้แทนรับประทานบ้านเมื