ผู้หญิงสีม่วง
ฉันตื่นลืมตาในตอนเช้า..
เริ่มต้นวันอันว่างเปล่าอย่าง..อ่อนล้า
แววตาดูอ้างว้าง..มองสิ่งต่างต่างอย่างโรยรา
นิ่งเฉยบนใบหน้า..ไร้ซึ่งสีฉาบทา..ใดใด
นั่งมองความเป็นไปของคนอื่น..
กลับมายิ้มกับตัวเองทุกค่ำคืนอย่าง..หวั่นไหว
เหงาลึกล้ำ..กลืนกล้ำการไม่มีใคร
อยู่ไปวันวันอย่างเปล่าไร้..ชีวิตชีวา
อ่อนแรงกาย..หมดแรงใจไปทุกวัน
มีเพียงโลกแห่งความฝัน..ที่ใจนั้นถวิลหา
แล้วก็หมดไปอีกวัน..กับการผันของเวลา
ยังคงเหงาและเหว่หว้า.....
.....จวบจนล้มตัวและหลับตา..เหมือนที่เคย...
...........................................
995
6
0
หน้าส่วนตัว
