หากเธอคิดโละทิ้งสิ่งเก่าเก่า ที่สองเราเลือกเฟ้นเป็นเจ้าของ ไร้คุณค่าเกินเก็บเจ็บเกินมอง เมื่อพ้นความเกี่ยวดองไม่ต้องการ เพราะเราต่างไม่พร้อมต้องยอมรับ ยากประคับประคองลองประสาน ก็รังแต่ย่างก้าวไปร้าวราน ยิ่งเนิ่นนานยิ่งทำให้กล้ำกลืน จำหน่ายเถิดทั้งกรุอนุญาต ทอดตลาดเปลี่ยนแปลงไม่แข็งขืน แปลงทรัพย์สินเป็นทุนอุดหนุนคืน ขายอย่างอื่นให้หมดงดเว้นใจ เพราะก้อนเนื้อด้านซ้ายในอกนี้ รู้ตัวดียังคง ณ.ตรงไหน วอนเธออย่าทำลายหรือขายใคร เก็บเอาไว้สักหน่อยในรอยจำ ..
1201
6
0
หน้าส่วนตัว
