แก้วประเสริฐ
อนธการ
อจิระกาลผ่านแล้ว เปลี่ยนแปลง
พ้นสิ่งวิวัฒน์แฝง เคลื่อนคล้อย
อนธการแปลง มวลสิ่ง มากนา
เหลือแต่ความละห้อย สลดไว้ผองชน บารนี.
อจิระกาลผ่านแล้วแนวเปลี่ยนแปลง
วิวัฒน์แฝงพ้นสิ่งหมายอิงสนอง
ความมืดมนดลไว้รอบครรลอง
ทิศหมายปองมวลสิ่งระวิงพลัน
อนธการแปลงแห่งสุขสิ้นสลาย
ละห้อยมลายคิดคล้อยคอยวสันต์
หลั่งรินซาบซ่านทรวงห้วงอนันต์
ความหวังจรัลผ่านไสวในทิศทาง
ความลิงโลดดีใจในสิ่งเปลี่ยน
ที่เคยเวียนผ่านปีคลุกคลีสว่าง
ยอกย้อนกลับสู่ไว้คล้ายจะวาง
สิ้นจะสร้างแดนทองปองไฉไล
หากกลางวันไร้สิ้นแสงสุรีย์
ยามราตรีสิ้นแฝงแห่งจันทร์ไสว
เหล่าดาร
หน้าส่วนตัว
1396
10
0
