ปริญญา อินทร์อุดม
ฉันจะลงไปอ่านนานนานครั้งทวนความหลังครั้งวัยไร้เดียงสาอาจเคยอ่านหรือไม่เคย...เลยค้างคาจึงเอ้อเอ้ออ้าอ้าว่าไม่รู้อยากให้วันหวนย้อนตอนไม่สายวันทรายมีรอยสลักอักษรอยู่และมีฉันบังเอิญเดินอ่านดูอาจรับรู้ทั้งหมดและจดจำความรู้สึกดีดีมีความหมายแต่วันนี้เกินสายบ่ายจนค่ำฉันก็ยังรับปากและอยากทำด้วยรู้สึกลึกล้ำอันจำเป็นเธอบอกว่าเขียนไว้บนชายหาดซึ่งเธอคาดและฝันว่าฉันเห็นฉันจึงเดินหาไปอย่างใจเย็นอยากให้เป็นอย่างคำเธอจำนรรจ์บนชายหาดสีชาฉันหาแล้วเสียงเธอแว่วยังอยู่ในหูฉัน"ความรักยังคงทนจนปัจจุบัน"ข้อความนั้นจึงคงทนอยู่บนทรายคลื่นเวลามาสาดไม่อาจซัดคงคมชัดเรื่อยไปไม่สูญหายยังชัดเจนในหูไม่รู้วายและไม่มีวันสลาย
1587
4
0
หน้าส่วนตัว
