เคยบ้างมั้ย เวลามองที่ใครแล้วรู้สึกเปราะบาง แล้วเริ่มกลัวกับบางสิ่งบางอย่าง ก่อนที่จะปล่อยวาง...ดูเขาเดินจากไป มันไม่ใช่ความกล้าและยะโส แต่คือความขี้ขลาดที่โผล่เกินจะรักใคร กลัวกับความเสี่ยงระแวงกับความเสียใจ ลงท้ายด้วยไม่กล้าที่จะรู้จักกับใครเลย ยังจะรู้สึกดีๆกับเขาอีกไหม เพราะเขาจะไม่ว่าอะไร.... หากเธอก้าวจากไปแล้วเมินเฉย รู้อยู่กับสิ่งสุดท้ายที่จะลงเอย เพียงต่างกันอย่างที่เคย เธอเป็นคนแรกที่ฉันเอ่ยเฉลยความในใจ