กวี ซีม่า
เขียนใกล้ใกล้ กองขยะ สกปรก
18/06/53 (สิบแปดทับศูนย์หกทับห้าสาม)
ถึง จอมขวัญ นางฟ้า สง่างาม
ร่ายปีกข้าม โค้งฟ้า มาอวยชัย
ซับน้ำตา ยาจก คลายโศกศัลย์
ชุบชีวัน คนยาก จากหมองไหม้
มาโปรดแล้ว จะรีรอ ท้ออยู่ไย
ก็ควรช่วย ต่อไป ด้วยไมตรี
เมื่อเธอเป็น ผู้ให้ ย่อมไม่ผิด
เพราะเธอคิด เธอทำ ตามหน้าที่
ถ้าลูกไก่ ในกำมือ มันถือดี
จะปรานี หรือบีฑา...ไม่ว่าเลย
ที่สุดของ การให้ คือ ไม่ขอ
ยาจกรอ นางฟ้า งามผ่าเผย
โปรยน้ำใจ ใสพิสิฐ มาชิดเชย
เหมือนที่เคย ได้รับ ประทับใจ
แม้นเทวี เปลี่ยนใจ ก็ไม่ว่า
เพราะคุณค่า ขอทาน มันต่ำใต้
เกิดมาเป็น คนจน ทนต่อไป
เพี
หน้าส่วนตัว
1370
2
0
