เพชรพรรณราย
บนทางเดินเผชิญสู้อยู่บนโลก
บ้างมีสุขทุกข์โศกหมองร้องร่ำไห้
มีสมหวังพลั้งพลาดวาดฝันไว้
ดำเนินไปในชีวิตลิขิตตน
โลกมนุษย์สุดจะสั้นวันผันผ่าน
ใช่ยืนนานสังขารร่างคนสร้างแต่ง
ธรรมดาชราหนุนหมุนเปลี่ยนแปลง
ธรรมชาติวาดแฝงเร้นให้เห็นธรรม
เพราะชีวิตนิดน้อยพลอยจะหมด
จงอย่าลดปลดความเพียรวาดเขียนฝัน
ทำวันนี้ให้ดีเถิดเกิดรางวัล
ที่บากบั่นนั้นคงถึงซึ่งสักครา
ล้มวันนี้อย่ารีรอขอให้ลุก
ลืมเสียทุกข์ปลุกความหวังตั้งปรารถนา
ความผิดพลาดอาจเกิดได้ทุกเวลา
สำคัญว่าเราอย่าท้อสู้ตอไป
ถึงจะแพ้แต่สำคัญใจนั้นสู้
โลกจักรู้ผู้พยายามขานนามใหม่
ชนะตนพ้นครหาค่าของใจ
ด้วยดวงใจในความเพียรเขียนความดี