เคยผ่านหนาวกว่านี้แล้วนี่นะ คล้ายคล้ายจะทนได้โดยไม่ฝืน หนาวแสนหนาวก็ยังอุ่นทั้งคืน อยู่ใต้ผืนผ้านวมเธอร่วมนอน มาปีนี้หนาวนิดกลับพิษมาก เมื่อเธอจากไปไกลไม่เหมือนก่อน แค่วูบหนึ่งซึ่งหนาวก็ร้าวรอน ใจเต้นอ่อนจนอาจต้องขาดใจ คนว้าเหว่หวาดผวาเกินกว่าหวัง เฝ้าแต่นั่งซบหน้าน้ำตาไหล กี่คืนหนาวเนิ่นนานล่วงผ่านไป ข่าวคนไกลกลับไม่มีแม้วี่แวว