บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
ในโลกอินเทอร์เน็ตวันนี้
ช่างแปลกดีคุยได้ไม่เห็นหน้า
ห่วงใยไถ่ถามข้ามฟากฟ้า
คิดขึ้นมาน่าขำดีมีจริงจริง
คนเจอหน้าทุกวันมิหมั่นทัก
แต่บอกรักคนไกลให้ขำกลิ้ง
หลอกกันเล่นยกใหญ่ใจประวิง
บ้างก็วิ่งตามไปให้เขาลวง
ตกเป็นข่าวฉาวโฉ่ใหญ่โตด้วย
บทจะซวยม้วยมรณ์ย้อนให้ห่วง
อยู่ไกลกันฝันถึงคะนึงควง
บ้างหึงหวงห่วงเธอเพ้อรำพัน
โทรหากันหวานชื่นต่างยื่นส่ง
เหมือนไหลหลงแต่จริงทุกสิ่งนั่น
หึงออกหน้าว่าร้ายกันและกัน
ว่าตัวฉันรักจริง...ทิ้งน่าดู!
----------------------
บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
๒ มิถุนายน ๒๕๔๙