บนสังเวียนต่อสู้เหล่าผู้กล้า ร่ายลีลาโลดลิ่วดูพลิ้วไหว ทุกแข้งเข่าหมัดศอกที่ออกไป คือหัวใจศิลปะใช่ระราน แม้นปั้นหน้าถมึงทึงมาดขึงขัง แววตายังไร้ซึ่งสิ่งหยาบกร้าน ความอ่อนโยนหาสิ้นจากวิญญาณ อุดมการณ์แลศักดิ์ศรีมิแชเชือน มิมุ่งหมายพิฆาตใครให้ดับดิ้น มิบ้าบิ่นเตะต่อยเช่นถ่อยเถื่อน สุภาพบุรุษนักสู้มิรู้เลือน งามเสมือนนามตั้งจ้าวสังเวียน สำหรับผู้สันดานไพร่หัวใจพาล มักก่อการห่ามหื่นชวนคลื่นเหียน ทำร้ายสตรี คนชรา ชวนอาเจียน ผู้ผิดเพี้ยนเหล่านั้นอันธพาล
1498
5
0
หน้าส่วนตัว
