KIRATI
ดั่งดวงหทัย...ในอุ่นแห่งอก...ได้กกได้กอด
แลรักตลอด...เฝ้าพรอดรำพัน...ถึงวันที่หมาย
เปลือกค่อยกะเทาะ...เลาะรอยแตกพ้น...จนเต็มรูปกาย
ไข่น้อยค่อยคลาย...กลายเป็นลูกนก...วิหคออกมา
ดวงตาปรือโปน...โอนเอนโยกคลอน...อยู่นอนในรัง
ส่งเสียงร้องดัง...ดั่งว่าจะบอก...ให้ออกไปหา
เหยื่อเพื่อดับหิว...กิ่วท้องร้องสั่ง...ประทังชีวา
บิดรมารดา...หาเหยื่อมาป้อน...อาทรทุกวัน
เวลาล่วงผ่าน...นานจนเจ้าโต...เริ่มโผบินเก่ง
ขยับปีกเกร็ง...เร่งแกร่งกว่าเดิม...เหมือนเติมความฝัน
พ่อแม่ฟูมฟัก...รักมอบชีวิต...อุทิศเพื่อวัน
ได้ร่อนบินพลัน...มั่นคงกายตน...เริ่มต้นชะตา
วิหคกับเรา...เค้าโครงเริ่มต้น...ฝึกฝนฟันฝ่า