wanderer [กวีเร่ร่อน]
พอแล้วหนอตัวเรานั่งขำก๊าก
จะอดทนทำซากทำไหมหนอ
ทนเจ็บปวดตั้งนานน้ำตาคลอ
พอเถอะพอในที่สุดบอกเลิกกัน
เธอไม่พูดฉันจึงต้องพูดก่อน
แม่แสนงอนทนพอแล้วที่หุนหัน
ตามเช็ดล้างดูแลแทบไม่ทัน
ช่างหัวมันไม่แคร์เลิกสนใจ
จะร้องเรียกให้ฉันฟังซึ่งเหตุผล
ฉันไม่ทนอีกแล้วเข้าใจไหม?
ไปให้ห่างไปซะให้ไกลไกล
โธ่ไฉไลน้ำตาร่วงร้องตัวงอ
คิดว่าฉันจะสงสารเธองั้นมั้ง?
ไม่ลองนึกคราวฉันเลยบ้างหรอ
ที่ต้องเศร้าต้องร้องไห้นั่งตัดพ้อ
จึงไม่คิดจะต่อความสัมพันธ์
ใครจะว่าฉันเลวฉันไม่สน
คนโกหกพกลมลิ้นเปลี่ยนผลัน
คนชั่วช้าสิ้นชาติบรรลัยกัลป์
ก็ตัวฉันแบบนี้ใครทำไม?
เดินมาจากเธอแล้วแทบกระโดด
โอ้ความโสดมันเยี
1402
2
0
หน้าส่วนตัว
