ศรีสมภพ
:
เสียงโอ้กอ้าก! ..ปากสั่นปั่นป่วนใส้
กินไม่ได้ คลื่นเหียนอาเจียนหนัก
ปากอยากเปรี้ยวเฉียวฉุนวุ่นใจนัก
สายเลือดรัก..จักกำเนิดก่อเกิดกาย
ต่อแต่นี้ มีเจ้า..เราแม่ลูก
เก้าเดือนนั้น จะพันผูกปลูกเจ้าใหญ่
อุ้มท้องเจ้า เบาจนหนักจักนำไป
ทั้งใกล้ไกลใช้สองขา..แม้ล้าลง
เฝ้าระวัง..ฟังครรภ์ทุกวันค่ำ
ข้าวทุกคำ..น้ำทุกหยดบดเป็นผง
รสเผ็ดร้อน ก่อนชอบนัก แม่จักปลง
ไม่กลืนลงกลัวเจ้าร้อน นอนดิ้นรน
แม่ร้องหวีด กรีดก้องในห้องหมอ
กุลีกุจอ บอกให้เบ่งเร่งเจ้าพ้น
ปวดสุดท้อ หมอร้องเร่งเบ่งหลายหน
แม่สุดทน จนเจ้าคลอดอย่างปลอดภัย
ยุงจะไต่ ไรจะตอมไม่ยอมพลั้ง
ต้องตื่นก่อนนอนทีหลังร