เรียมเอง...
สูงสุดปลายสายตาเสียดฟ้านั่น
หลายคนมั่นมุ่งไปใฝ่ฝันหา
อยากท้าทายหมายเทียบเหยียบเมฆา
สู่ยอดผาเหนือคนบนแผ่นดิน
ทุกก้าวย่างบนทางที่ฝันใฝ่
ผ่านพงไพรหนามขวากคมจากหิน
มุ่นหมอกหนาฝ่าหนาวร้าวชีวิน
น้ำตารินร้างไร้ใครร่วมเดิน
ม่านหมอกสุมคลุมทางที่ย่างเหยียบ
เย็นยะเยียบหนาวในไหวสะเทิ้น
ยิ่งไต่สูงยิ่งหนาวร้าวเหลือเกิน
หนทางเดินเผชิญทุกข์ยังบุกไป
เหมือนดั่งคนบนดินถวิลวาด
มุ่งหมายมาดคว้าดาวสกาวใส
อยู่ยอดผาว่าเหนือกว่าใครใคร
เฝ้าหลงใหลยิ่งใหญ่ที่ใฝ่ปอง
ย่ำเหยียบหัวคนอื่นขึ้นมาใหญ่
ไม่สนใจทำใครให้มัวหมอง
หวังตำแหน่งยศลาภคาบมาครอง
เพื่อสนองปรารถนาประดามี
ก้าวถึงจุดใฝ่ฝันอันยิ่งใหญ่
ล้วนใครใครสวามิภักดิ์
10012
22
0
หน้าส่วนตัว
