ศรีสมภพ
พูดพันคำ..พร่ำทั้งวันทำกันได้
แต่หนึ่งทำจากพันคำ..ทำได้ไหม ?
ฤดูกาลเคยหว่านคำ ทำเลือนไป
เชิดหน้าใหญ่ในสภา ..อย่าไปทำ !
...
แค่ลมปากถากหู ฤดูหาเสียง
ทุ่มไม่อั้นฉันไม่เกี่ยงเสียงอย่าต่ำ
ให้แปลงร่างสร้างฉาก สุดตรากตรำ
ก็จะทนก็จะทำ ในยามนี้..
พันคำ..ทำได้หนึ่ง ก็ถึงธรรม
พฤติกรรมย้ำเห็นเป็นศักดิ์ศรี
หนึ่งทำ..จากพร่ำเพรื่อ ยังเหลือดี
กว่าหลบลี้หนีหน้า..ไม่มาทำ !
ยังจำ..คำทุกคำที่พร่ำหวาน
หมดเทศกาลผ่านไป อย่าให้ย้ำ
ช่วยบอกกล่าว มาเล่าไขที่ได้ทำ
อย่าปล่อยให้ไปตามกรรม ..เหมือนทำมา !
กาให้แล้วหนา.. อย่าหายหน้า ต้องมาทำ !!
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
นายประพันธ์
1975
4
0
หน้าส่วนตัว
