ปราณรวี
บอกได้ไหม..ใยผู้คนค้นหารัก
แม้ประจักษ์รักทำให้ช้ำจิต
กลายเป็นแผลเรื้อรังทั้งชีวิต
ไม่อาจลิดรอนหนามทนกล้ำกลืน
บอกได้ไหม..ใยความรักทำหนักอก
ไม่อาจยกทิ้งไปเพราะใจฝืน
ไม่อาจเรียกใจที่ลับให้กลับคืน
ต้องทนยืนเดียวดายใต้ฟ้าคราม
บอกได้ไหม..ใยรักทำให้หม่นหมอง
น้ำตานองร้องไห้ใคร่อยากถาม
อยากลบรอยอดีตที่ขีดตาม
ลบนิยามความรักให้หักลง
บอกได้ไหม..ใยรักแล้วต้องแคล้วคลาด
ไม่สามารถตัดใจให้คลายหลง
บอกได้ไหมทำอย่างไรให้ใจปลง
ทิ้งรักลงตรงนั้นไม่หวั่นกลัว
บอกได้ไหม..ใยบางคนชอบกลนัก
เพราะมีรักมากมายแจกจ่ายทั่ว
รักไม่จริงทิ้งขว้างอย่างเมามัว
ไม่หวาดกลัวเวรกรรมที่ทำไว้
บอกได้ไหม..ใยฉัน