วิทย์ ศิริ
เพียง...เธอ...หวน...คิด
เพียง..ลมหวิวพริ้วใบใม้ในไพรสนฑ์
เพียง..ลมฝนอลวนบนนภา
เพียง..ลมหนาวคราวผ่านม่านดวงตา
เพียง..ลมรักพัดโบกลาพาหม่นหมอง
เธอ..เป็นคนกำหนดบทวิถี
เธอ..เป็นผู้รู้ดีที่เฝ้ามอง
เธอ..เป็นเพื่อนเตือนสติมิครอบครอง
เธอ..เป็นรองแค่เคืองเรื่องข่มใจ
หวน..รำลึกความหวังดีที่เคยมอบ
หวน..ดำริคิดชอบปลอบคนไกล
หวน..รำพึงถึงมิตรรักถักสายใย
หวน..รำพันวันอุ่นใจในกานต์กลอน
คิด..ถึงตอนยอกเย้ากระเซ้ากัน
คิด..ถึงครั้งสัมพันธ์วันเก่าก่อน
คิด..ถึงรักแบ่งปันไม่สั่นคลอน
คิด..ถึงบ้างบ้านกลอนวอนคนดี
หน้าส่วนตัว
1025
24
0
