เรื่องสั้น นิยาย - สยองขวัญ-ลึกลับ

มองจากที่ที่ฉันนั่ง ผ่านฟากฟ้ากว้าง 
 ความมืดที่ประปรายด้วยแสงไฟเป็นดวงๆ ทั้งที่นิ่งสนิท ..
กระพริบ และ เลื่อนไหล ....
       จะมีบ้างไหมที่ความจริงแปลกแยกจากความฝัน
...... มันปนเปกันสับสนจนแยกไม่ออก
        คงเหมือนคุณ ที่ฉันมักถามเสมอ ว่า 
        "แล้วคุณเป็นใครล่ะ "
       
        คุณคงโผล่หน้ามาทักทายเหมือนผีที่โผล่มาหลอกฉัน
เมื่อไหร่ก็ได้
      คุณไม่เคยตอบนอกจากจะพูดเรื่องของฉัน 
 โอบล้อมไว้ด้วยความอาทรห่วงใยในทุกถ้อยคำ 
และบางครั้ง
ก็ประชดประชัน จนมันน่าขัน
     ซึ่งฉันเริ่มคุ้นกับภาพที่คุณพยายามจะเป็น  รักละเมอ
 ของฉันเสียแล้ว
 
           "ฉันไม่กินยา" ฉันตอบคุณ
  				
 0    0    0    
>