สขิลา
เพียงดินสอกับกระดาษ
ฉันสามารถวาดเส้นสายหลายร้อยฝัน
บรรจงลากจากใจใส่ตะวัน
บ้างบุหลันบ้างดาวเคล้าเคลียใจ
เพียงหัวใจกับความรัก
ฉันสลักแนบแน่นมิหวั่นไหว
สร้างตะวันปั้นแต่งแสงอำไพ
ร้อยเรียงไปดวงดาวบนราวฟ้า
เพียงแค่เธอกับตัวฉัน
เป็นตะวันจันทร์ฉายได้ทั่วหล้า
เป็นร้อนหนาวผ่าวแผ่วทุกเวลา
คำสัญญารักมั่นนั้นอย่าเอ่ย
เพียงแค่สองมือที่อบอุ่น
อกละมุนซุนซุกแขนเขนย
แม้ทุกข์ยากทดท้ออย่าละเลย
ร่วมกันเปรยเผยวาจากระซิบฟัง
เพียงแต่วันนี้มีแค่ฉัน
มีเพียงฝันลมลมห่มความหวัง
อีกไร้ซึ่งเรี่ยวแรงและกำลัง
รักกลบฝังจางหายตายลับลา
1194
5
0
หน้าส่วนตัว
