ศรีสมภพ
ป๊อปปี้บาน.. กล่อมวิญญาณทหารกล้า
หลายสมรภูมิ..พ้นผ่าน กาลอดีต
หลายชีวิต อุทิศให้ อธิปไตยชาติ
แต่ความดีที่ยิ่งใหญ่ ไม่ประกาศ
ผู้ป้องชาติเกลื่อนกลาดตาย ก่ายกองดิน
ผ่านความตาย ทายท้า กล้าห้ำหั่น
ผ่านคืนวัน สั่นหนาว เฝ้าผองถิ่น
ให้แนวหลัง อยู่อย่างสบายได้อิ่มกิน
ใต้หลุมดินถิ่นแนวหน้า เขากล้านอน
หน้าที่เป็น เช่นรั้วให้ กั้นภัยรุก
ต้องทนทุกข์ เพื่อใคร ? ได้พักผ่อน
นอนฟูกนิ่ม อิ่มหนำ ร้องรำฟ้อน
แต่เขาซ่อน นอนสั่นหนาว เฝ้าป้องภัย !
มิได้หวัง ว่าจะเป็น เช่นวีระบุรุษ
แต่ก็สุด จะเห็นชาติ..พินาศสลาย
หวังข้างใน ไม่แบ่งแยก แตกทำลาย
เต็มใจตาย ! ชายแดนทดแทนคุณ
ป๊อบปี้บาน.