คืนเศร้า ความระทมยังอยู่กับเราไม่ไปไหน หนทางที่เป็นมาทุกเวลายังย้ำความเป็นไป น้ำตาใสใสยังล้นเอ่อในรอบดวงตา คืนเศร้า ยังคงมีเพียงเราที่เหว่ว้า หนทางและความเดียวดายยังคงทักทายตลอดเวลา ไม่รู้วันใดจะลับลากับความทรมาที่มากมาย คืนเศร้า ยิ่งคิดแล้วเรายิ่งใจหาย หนทางมืดมิดที่ยังย้ำติดไม่ห่างกาย แต่เอาเถอะฉันจะยอมท้าทาย..ก้าวข้ามมันไป คืนเศร้า สักวันฉันจะหายเหงาและหวั่นไหว และคิดว่าวันนั้น..วันที่ฉันมุ่งมั่นไม่หวั่นทุกข์ภัย จะเป็นวันที่ฉันสุขใจยามชิดใกล้..ยามได้มีเธอ