ปราณรวี
แว่วเสียงเพลงพลิ้วแผ่วแนวหวานรื่น
ยามค่ำคืนคราดาวพราวประดับ
นภาพร่างแพรวพรายประกายระยับ
ความมืดจับวับวาวด้วยดาวน้อย
ดอกราตรีคลี่บานรัตติกาลล่วง
ขาวเด่นดวงไกลตาเกินคว้าสอย
ครั้นต้องลมพรมรวงร่วงหลุดลอย
ดอกน้อยน้อยเกลื่อนตาบนหญ้างาม
หอมเจ้าเอยเคยคุ้นกรุ่นกลิ่นเจ้า
ท่ามแสงเงาดาราฟ้าอร่าม
หอมเอยยังฝังใจในทุกยาม
เกินหักห้ามคิดถึงหนึ่งคนนั้น
โอ้ยามนี้นิทราหรือว่าตื่น
ได้กลิ่นชื่นโชยไปหรือไม่นั่น
ดอกราตรีร่วงพื้นทุกคืนวัน
กลัวถูกปันรักขาดสวาสดิ์วาย
จนดึกดื่นดวงดาวยังพราวพร่าง
ดูกระจ่างเย็นตานภาฉาย
หอมรำเพยเคยชื่นมิคืนคลาย
ขอเจ้าชายคนนั้นหลับฝันดี
.
9006
8
0
หน้าส่วนตัว
