ร้อยเรียงร่ายอารมณ์ปมรู้สึก นิ่งนั่งนึกตรึกคิดจิตรุ่มไหว เหมือนวุ่นวายแวะเลียบเทียบเคียงใจ อยากกรายใกล้กายเธอเหม่อเปลี่ยวดาย มิรู้รักรุกเคียงเบี่ยงมาหา รู้เพียงเพ้อพร่ำว่าอย่าห่างหาย กลัวต้องตรมตรอมช้ำย่ำวุ่นวาย หวั่นเธอหายห่างเหินเมินจากไป คิดมีเธอทุกทางย่างข้างฉัน อยากมีวันวาดหวังฝังสุกใส อยากเคียงคลอคิดชิดตลอดไป ไกลใกล้ก็จิตนั้นมั่นมิคลอน จิตห่วงใยยืดยาวกล่าวมิสุด มิยอมหยุดยั้งนิ่งทิ้งใจหลอน คอยห่วงเธอทุกข์ทนวนร้าวรอน จนดึกคล้อยค่อนรุ่งยุ่งมินอน
1074
2
0
หน้าส่วนตัว
