.....หนุ่มกรรมกรนอนบ้านกั้นสังกะสี หุ่นไม่ดีผิวกร้านหวานไม่เป็น เรื่องการกินการอยู่ดูลำเข็ญ ยามสาวเห็นหันเมินแล้วเดินหนี .....กางเกงใส่ที่ขาดจากตลาดนัด ที่เขาตัดขายเป็นโหลพอโก้ดี ใส่ทำงานมินานได้พอปี ก็เห็นทีเปลี่ยนใส่ไม้ถูบ้าน .....เสื้อที่ใส่ทุกวันนั้นหาง่าย เพราะเขาขายทุกที่มีตราห่าน ราคาถูกแถมใส่ได้เนิ่นนาน ไปทุกงานนอนเที่ยวชุดเดียวกัน .......สนสามใบ.....