ฐปนวุธ
๑ ม่านราตรีคลี่คลุมปิดมุมฟ้า
เห็นหลังคาสลัวริ้วเป็นทิวแถว
ความเป็นเมืองแผ่ข่ายกระจายแนว
จึงค่าคนผ่อนแผ่ว...และผันตาม
๒ ในซอกตึกลึกไกลในเมืองนั้น
วีรชนถูกกั้นและหยันหยาม
คุณธรรมและความดีถูกตีความ
เป็นข้อห้ามหนักหนา...อย่ากระทำ!
๓ ผู้เป็นนายกำหนดบทบัญญัติ
แบ่งส่วนสัดผู้ร่วมลิ้มจนอิ่มหนำ
หากมีคนตะแบงทิ่มแทงตำ
ต้องรับกรรมถ้วนหน้าที่ท้าทาย
๔ มือโสมมที่เขียนฟ้าว่ากูใหญ่
ใครต่อใครน้อมนบ...สบใจหมาย
แต่ละวันแต่ละปีที่ผ่านราย
สร้างแต่ความวอดวายเป็นรายวัน
๕ เสียงหัวเราะเยาะย้ำคนร่ำไห้
ย่ำหัวใจคนรากหญ้าผู้ล้าฝัน
คืนเดือนมืดอันมัวหม่นทนกัดฟัน
สุริยันเบิกฟ้าตั้งตารอ...
๖ แล้ววั
1877
3
0
หน้าส่วนตัว
