คีตากะ
ความรักเอ๋ย...
เจ้าไม่เคยแบ่งข้างสร้างเงื่อนไข
แต่ตัณหาพาเจ้าเปลี่ยนแปรไป
เป็นความใคร่หมองมัวกลั้วราคี
ความรักเอ๋ย...
เจ้าไม่เคยผลักไสใครโศกศรี
แต่อัตตาพาเจ้าเคล้าโลกีย์
สร้างแต่ทุกข์ท้นทวีบัดสีความ
ความรักเอ๋ย...
เจ้าไม่เคยทำร้ายหมายหมิ่นหยาม
แต่ทิฐิมานะพยายาม
คอยประนามชื่อเจ้าจนเทาหม่น
ความรักเอ๋ย...
เจ้าไม่เคยลวงล่อหวังรอผล
แต่อวิชชาพาเจ้าเข้าวังวน
ป้ายเล่ห์กลแก่เจ้ามาเนานาน
ความรักเอ๋ย...
เจ้าไม่เคยพลาดผิดคิดประหาร
แต่ปัญญาพร่าเลือนแห่งคนพาล
จ้องประจานโทษเจ้าอย่างเมามัน
ความรักเอ๋ย...
เจ้าไม่เคยพ่ายแพ้ฤาแปรผัน
แม้นโลกลับดับไปไร้ชีวัน
เจ้ายังอยู่คงมั่นนิรันดร....