แก้วประภัสสร
เก็บอักษรทุกคำเรียงลำดับ
มานั่งนับเล่นเล่นเน้นความหมาย
ว่าคิดถึงซึ้งกันมันมากมาย
เป็นสหายมิตรรักของนักกลอน
มีข้อความแปะวางอย่างห่วงห่วง
หมดคำลวงอ่านได้ในอักษร
มีภาพกอดกันกลมพร้อมชมกลอน
บ้างอวยพรสุขขีจงมีชัย
มีรอยยิ้มเหยอกเย้ากระเซ้าแหย่
มีรักแท้ให้กันไม่หวั่นไหว
เหมือนหยุดโลกโศกห่างอย่างวางใจ
เกิดขึ้นในทุกครั้งที่นั่งมอง
แต่ละวันแสนดีเป็นที่สุด
ไม่อยากหยุดร่วมทางหรือห่างผอง
อยากเลือกลมหายใจตามใฝ่ปอง
เห็นเพื่อนพ้องพร้อมหน้าเฮฮากัน
เราไม่อาจเลือกได้แต่วันดี
กระโดดข้ามวันที่เลวร้ายนั้น
ลมหายใจเข้า้ออกแต่ละวัน
ดีไม่ดีปนกันเช่นนั้นไป
เมื่อไม่อาจเปลี่่ยนร้ายกลายเป็นดี