เก็จฐวา
ชะเง้อแง้แลมองลองถามทัก
คนน่ารักยืนรอใครไกล้พลบค่ำ
แปลกใจจริงสาวสวยใส่ชุดดำ
แม่งามขำรอใครใคร่ถามดู
เธอหันมาแล้วยิ้มพิมพ์ใจนัก
แสนน่ารักคงสงสัยความใคร่รู้
แล้วเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงอันหวานหู
ยืนรอผู้จะมารับเธอกลับบ้าน
ฟังแล้วให้สงสัยเป็นหนักหนา
ทำไมมายืนรอข้างทางผ่าน
เปลี่ยวแสนเปลี่ยวไม่มีใครใจช่างหาญ
แม่หน้าหวานหันมาบอกหลอกให้กลัว
เธอบอกว่าเมื่อวันก่อนนอนในรถ
เหมือนโดนกดที่ไหล่ไปถึงหัว
รู้อีกทีคลำดูเหลือแต่ตัว
ร่างกับหัวอยู่กันคนละที่ทาง
พอฟังจบแทบสลบอยู่ตรงนั้น
ที่เห็นนั่นทำเอาเราตาค้าง
หัวเธอไม่อยู่แล้วเหลือแต่ร่าง
รีบหันหลังโกยแนบแบบไม่รอ
2061
0
0
หน้าส่วนตัว
