ละอองน้ำ
เธอจมดิ่งลงในความเป็นฉัน...
ยิ่งดำดิ่ง...ก็ยิ่งจมหาย
ฉันเป็นสีขาว...หรือสีดำ...เธอถาม
แล้วน้ำทะเลเป็นสีใด...ฉันก็ใคร่รู้
เขียวเป็นประกายสะท้อนน้ำ...
หรือมืดดำในดินแดนที่แดดส่องไม่ถึง
เธออยากพาตัวเองไปตรงไหน...
อาจจะล่องไหลไปเรื่อย...
ขึ้นลงตามระลอกคลื่น...เธอทำหน้าสงสัย
กังขา...กับความเรียบเฉยของพื้นน้ำ
แม้ไม่ปิด...ก็ราวกับการไม่เปิดเผย
...เพราะไม่เห็นอะไร...
เธออาจจะดำดิ่งในเบื้องใต้
ยิ่งลง...ก็ยิ่งหายไปกับความมืด
...และความอึดอัด...
เวลา...เป็นเครื่องจำกัดสำหรับหลายสิ่ง
...เป็นใครก็คงเข้าใจ...
เธอช้อนมือตักมันขึ้นมาดูอึกครั้ง...
แล้วบอกว่า...
ไม่เป็นสีไหน
ฉันยิ้
916
4
0
หน้าส่วนตัว
