รุ่งอรุณกรุ่นกลิ่นถวิลหา หอมลีลาวดีกลีบสีขาว ปลูกหน้าบ้านบานออกดอกพรายพราว มองทุกคราวคิดถึงหนึ่งคนไกล ดวงจิตที่บริสุทธิ์ดุจสีขาว มีเธอก้าวเข้ามาพาหวั่นไหว เติมสีสันวันเหงาเศร้าจางไป แต้มสีใจด้วยเหลืองอ่อนซ้อนตรงกลาง แทนดวงใจใฝ่คำนึงถึงเสมอ เพราะมีเธอในใจไม่เคยห่าง เพียงคิดถึงจึงเหม่อเพ้อครวญคราง ยากปล่อยวางความรักสลักทรวง เห็นลีลาวดีสีสวยใส เผลอปล่อยใจคะนึงซึ้งห่วงหวง แต่เพียงเธอเอ่อล้นท้นในทรวง ด้วยทุกห้วงดวงใจนี้มีแต่เธอ....