มองพระจันทร์เหมือนพักตร์ผ่องน้องเนียนเนตร อีกดาเรศดุจนิลเนตรระยับขำ คิดถึงถ้อยร้อยพจนาพาอ้ายจำ เสนาะคำซาบซึ้งตราตรึงใจ ระลึกถึงรสสลาคราจรจาก แสนอาลัยต้องจำพรากจากแขไข กลิ่นอบร่ำหอมกำซาบอาบสไบ อ้ายจำได้ตราบวันนี้ไม่มีลืม ................................ดื่มตะวันจิบจันทรา