กวีปกรณ์
๐ ชีวิตมีหนึ่งครั้ง..................เวียนวน
เฉกเช่นฤดูฝน....................หล่นฟ้า
คิดถึงหนึ่งบุคคล..................ไกลห่าง
ฝนอ่อยใจเหว่ว้า..................อ่อนล้าจิตใจ
๐ แม้นผ่านหยดสุดท้าย........สายฝน
ยังบ่ได้เชยคน.....................หนึ่งนั้น
เฝ้ารออยู่จวนจน.................ฝนหลั่ง อีกครา
คล้ายดั่งสายฝนกั้น..............ก่อนนั้นวนเวียน
๐ จนเพลาย่างเข้า................สายหมอก
แว่วแผ่วเสียงลมหยอก........ดอกไม้
จิตเศร้ากับคำหลอก.............เขาบอก ไว้เฮย
คำหนึ่งสัญญาไว้..................ก่อนนั้นจดจำ
๐ คะนิ้งเกาะใบอ่อนหญ้า......เหน็บหนาว
แพรวพร่างพรรลายพราว.....เพริศแพร้
2605
2
0
หน้าส่วนตัว
