ผู้หญิงสีม่วง
อย่าเทิดฉันเทียบเท่าเจ้าชีวิต
ที่ทรงสิทธิ์บัญชาฆ่าเธอได้
ยิ่งไม่คิดยกตัวเจ้าหัวใจ
บงการให้ใครดับดิ้นสิ้นชีวา
มิคิดไปล่วงล้ำถืออำนาจ
ไม่บังอาจออกปากพิพากษา
ทั้งไม่เคยประสงค์ลงอาญา
ชี้ชะตาฆ่าใครโดยไม่รัก
อย่าเทิดฉันสูงส่งดุจหงส์ฟ้า
ที่ผ่านมาหัวใจไม่แน่นหนัก
เป็นเพียงหญิงไร้ค่าน่าชังนัก
มิคิดภักดิ์ซ้ำหักหาญรานใจเธอ
ยิ่งเธอเห็นฉันดีทั้งที่ร้าย
ก็คงคล้ายเธอพร่ำคำเพ้อเจ้อ
เพราะความรักทำตาเธอพร่าเบลอ
จึงพลั้งเผลอมองข้ามความจริงไป
คนควรรับโทษทัณฑ์คือฉันนี้
แม้เศษเสี้ยวปรานีอย่ามีให้
ฐานที่กล้าลงมือทำเธอช้ำใจ
ฆ่าฉันได้..แต่ยกโทษโปรดอย่าทำ !!
.............................