อย่าพยายามจุดไฟขึ้นใหม่อีกครั้ง อย่าสร้างหวังว่าสายลมจะห่มหวน ไม่มีประโยชน์อย่ามาขอโทษคร่ำครวญ เข็ดแล้วหัวใจที่เรรวน ไม่อยากนับจำนวนหยดน้ำตา มาทางไหนเชิญเธอกลับไปหา พอกันทีคำ ขอโทษ ขอกลับใจ ไร้น้ำยา คนอย่างเธอหมดคุณค่า แม้หางตาก้อไม่แล
4
0
0
หน้าส่วนตัว
