somebody
กลางคืนที่แสนจะเหน็บหนาว
ฟ้าไร้ดาวคู่เคียงและชิดใกล้
อีกทั้งจันทร์ก็เลือนลับลาไป
เหลือทิ้งไว้แค่เพียงความมืดมน
หนทางใดมองไปไร้ซึ่งแสง
มีเพียงแรงจากเทียนท่ามกลางฝน
ลมพายุพัดมาร่วมปะปน
ฟ้าเบื้องบนกลั่นแกล้งหรืออย่างไร
เปรียบกับใจที่เคยไร้ความรู้สึก
แผลที่ลึกร้าวรานเกินทนไหว
กรีดตัวเองด้วยอดีตที่หัวใจ
เจ็บเพียงใดยังตอกย้ำซ้ำจุดเดิม
ไม่เคยมองทางแห่งสุขเพื่อหลุดพ้น
หลงวกวนหัวใจไร้แรงเสริม
ไม่มีแม้กำลังใจใครต่อเติม
มาช่วยเพิ่มให้เข้มแข้งและก้าวไป
เวลานี้ในหัวใจได้ตื่นฟื้น
และกลับคืนอิ่มอุ่นไม่หวั่นไหว
ด้วยเป็นเพราะวันนี้มีกำลังใจ
เช้าวันใหม่จึงได้เกิดกำเนิดมา
ทั้งพ่อแม่
1568
7
0
หน้าส่วนตัว
