ฟา
เริ่มแรกรักเล้าอารมณ์เกินข่มจิต
ต้องใกล้ชิดมิห่างไปทางไหน
ช่างร้อนรนกระวนกระวายใจ
ยามมีใครเมียงมองคนของเรา
ไม่อยากให้แม้ใครที่ใกล้เฉียด
จะมาเบียดชายตาแลมาเหมา
ว่าเขาคิดไม่ซื่อคนรักเรา
ไม่ยอมเขาไม่ยอมจนนิดเดียว
เมื่อแรกเริ่มเดิมทีไม่มีรัก
ไม่เคยจักร้อนรนไม่ฉุนเฉียว
พอมีรักเพียงหนึ่งคนแค่หนึ่งเดียว
กลายกลับไปได้เชียวหนอหัวใจ<
ยามเราอยู่ของเราไร้เหงาจิต
แต่เมื่อเขาใกล้ชิดจนหวั่นไหว
กลับรู้สึกอยากพบหน้าอยู่ร่ำไป
ช่างกระไรร้อนได้ไม่เว้นวัน
รอเวลาที่ได้พบและอยู่ใกล้
ทั้งตื่นเต้นดีใจกับไหวหวั่น
แค่เพียงมองสบตากันและกัน
กายก็พลันร้อนวูบเหมือนต้องไฟ
หน้าส่วนตัว
1212
3
0
