หนึ่งวันพันนาที หนึ่งปีพันเวลา หนึ่งคนยังยืนฝ่า กับหนึ่งฟ้าไม่เป็นใจ หนึ่งชีวิตที่ติดพัน กับหนึ่งฝันยังห่างไกล หนึ่งนี้จึงก้าวไป เพราะแค่หนึ่งในโลกา หนึ่งความคิดแต่หลายเหตุผล หลายหนที่ไร้ค่า หนึ่งเดียวเปลี่ยวอุรา หลายคราน้ำตาริน น้ำตาหยดนั้น ก่อฝันน่าถวิล งอกงามได้ยลยิน ดอกดินจึงเบิกบาน ดอกหญ้าราคาด้อย เกิดบนดอยคอยกาล แสงตะวันส่องผ่าน ให้อาจหาญรับอรุณ หนึ่งดอกน้อยรอคอยสีสัน ถ้าได้แสงตะวันมาเจือจุน ขาว แดง แปลงหมุน เกิดความอบอุ่นและสวยงาม
954
8
0
หน้าส่วนตัว
