ปักษาวายุ
-: งดงาม..ในความรู้สึก :-
-: แววตาหม่นเศร้าหมองที่มองมา :-
แทบกระชากวิญญาหลุดหล่นหาย
เพราะใครกันกลั่นแกล้งให้วุ่นวาย
ใจปวดแปลบแทบสลายไปตามกัน
-: หยาดน้ำตาเอ่อนองสองตางาม :-
ด้วยห่วงใยจึงไถ่ถามนะจอมขวัญ
ทุกข์ใดหรือรุมเร้าเจ้าเพียงนั้น
อย่าเก็บกลั้นจนเจ็บใจระบายมา
-: หากเพราะใครมองข้ามความสำคัญ :-
เพื่ออะไรยังผูกพันและห่วงหา
แต่พี่นี้คนหนึ่งนะขวัญตา
เจ้ามีค่าควรคู่อยู่แนบใจ
-: แม้คนอื่นอาจบอกว่าดอกหญ้า :-
ไม่ควรค่าปักแจกันอันสวยใส
สำหรับพี่คือดอกแก้วละมุนละไม
ปักกลางใจงอกเงยเผยช่องาม
-: เพียงคำหนึ่งซึ้งนัยให้คนดี :-
แทนรู้สึกใจพี่ที่เจ้าถาม
แม้คน