pigstation
แผ่นดินเป็นผืนเป็นแผ่นเดียว
มีสองชายฝั่งแน่นเหนียวทะเลเชื่อม
ท้องฟ้าไม่เคยฉีกขาด
มีบรรยากาศถักทอ
เพียงภูเขากั้น แม่น้ำขั้นเป็นเขตแดน
เผ่ามนุษย์ก็สุดจะนับได้
เปล่งเสียงออกภาษาเป็นหมื่นแสน
ทั้งที่แทนค่าหมายในภาษาคือความจริง
และแล้วเขตแดนก็ขีดขึ้น
ไอทะมึนกระบอกปืนชี้เข้าใส่
อีกลวดหนามกีดกันกั้นกันไป
แล้วหัวใจก็ล้อมไว้ด้วยทิฐิ
ภาษาเขียนเลียนเสียงภาษาพูด
การเจรจาทางการฑูตก็หมดความ
หอมแก้มกอดกันได้ไหม ? แทนสงคราม
ใคร่ขอถามอำนาจใดหรือ จึงละได้ความเมตตา
เส้นสมมุติที่พร่าเลือน
ยังย้ำเตือนความต่างที่ห่างสันติ
ความตายรายล้อมขับกล่อมแทนดนตรี
เสียงกวีบอดใบ้ใครจะฟัง