ปริญญา อินทร์อุดม
อย่ากังวลห่วงใยกับใจฉันจงสร้างสรรค์ฝันคิดอิสระอยู่บนปลายสายสัมพันธ์ไร้พันธะเส้นระยะเชื่อมคำลำนำกวีมิเคยใกล้เกินไปแต่ไม่ห่างเธอมีสิทธิ์เลือกทางอย่างเต็มที่แต่ใจเราก็อาจปรารถนาดีโดยมิมีมุ่งมาดคาดหวังใดทำหน้าที่ในส่วนที่ควรทำคอมเมนต์ให้ประจำฉันทำได้เห็น ZEROโหว่กลมก็ถมไปไร้เงื่อนไขใดมอบมาตอบแทนมิใช่เป็นงานหลักที่หนักหนาใช้เวลากับหัวเพียงชั่วแล่นยิ่งใช้บ่อยเท่าใดใช่ขาดแคลนกลับเหมือนแม้นงอกเติมเพิ่มให้เราทำด้วยใจเป็นสุขสนุกสนานมีเพื่อนหลายหลายบ้านไม่เงียบเหงาเพื่อนจะเบื่อหรือไม่เบื่อเหนือคาดเดาเพียงรับเหมา ZERO ที่โหว่เว้นแต่เติมไปถมไปใจหวุมโหว่ใครหนอเอา ZERO เป็นเครื่องเซ่นมิอยากได้สักใบไยประเคน
1349
20
3
หน้าส่วนตัว
