ก้าวที่...กล้า
แต่ก่อนนั้นเคยพร้อมในอ้อมรัก
ได้พิงพักอกอุ่นละมุนหอม
สัมผัสเอื้ออารีประนีประนอม
ทะนุถนอมกล่อมเกลาจากเยาว์วัย
ทุกเวลาพาณีเป็นที่รัก
จิตประจักษ์รักจริงอันยิ่งใหญ่
ยามผิดพลาดทักท้วงด้วยห่วงใย
ค่อยสอนให้ตริตรองครรลองชีวิต
แต่ก่อนเคยจับมือแม่มาหอม
หนุนตักพร้อมด้วยแสนรักสลักจิต
พ่อนั่งอยู่ข้างข้างอย่างใกล้ชิด
รอยสถิตอยู่ในความทรงจำ
แต่ตอนนี้ทำได้เพียงกราบหมอน
ก่อนจะนอนระลึกพระคุณล้ำ
กายวาจาลูกพร้อมจะน้อมนำ
ประณตคำสอนสั่งอย่างตั้งใจ
และหมั่นเพียรตักบาตรในทุกเช้า
เพื่อกล่อมเกล้ากำหนดจิตสดใส
กราบพระถึงพ่อแม่บุญแผ่ไป
ดำรงไว้ด้วยรัก-ด้วยลูกรัก