หากท้องฟ้าเธอไร้ดาวพราวพรายแสง กายสิ้นแรงใจล้าพาท้อถอย นภากว้างรางเลือนเหมือนเลื่อนลอย เธอเฝ้าคอยดาวเดือนเคลื่อนคล้อยมา แม้นฟ้ากว้างว่างเปล่าและเหงาเงียบ ลมเย็นเยียบหนาวสั่นหวั่นผวา ความมืดมนหม่นหมองครองชีวา เธอเหว่ว้าสิ้นดีไม่มีใคร ขอแต่เพียงจดจำค่ำคืนนั้น รอถึงวันเดือนดาวสกาวใส คงซาบซึ้งถึงความต่างหว่างฤทัย แท้เพียงใจไหวหวั่นเท่านั้นนา ฟ้าข้างขึ้นข้างแรมแต้มแต่งสี ดั่งชีวีหวานขมบ่มศึกษา หวังเธอแจ้งแทงทะลุสู่สัจจา มาตรแม้นฟ้าเปลี่ยนไป ใจคงเดิม
1548
4
0
หน้าส่วนตัว
