แต่งกลอนรักมากมายคล้ายรักเขา บ้างคิดเอาคิดเองเกรงใจหนอ คนนั้นดีนี้น่าคบไม่จบพอ ใจดูก่อรักมากไม่อยากลวง จริงก็รักเหมือนกันฉันท์เพื่อนมิตร แต่งเติมคิดฝันไปในใจหวง รอให้เขาทิ้งก่อนตามอ้อนทรวง น้ำตาร่วงหลังจอง้อหัวใจ หลงบทกลอนของเขาเราเศร้าจิต รักเป็นพิษทุกคราน้ำตาไหล ไม่รู้จักตัวจริงสิ่งภายใน ขอลาไกลรักนี้ที่ภักดี ขอออกจากโลกฝันหวั่นไหวนัก เกรงว่าจักติดใจไม่หลีกหนี รักที่เกิดเตลิดไปได้ทุกที เป็นเพื่อนดีที่สุดหยุดรักเธอ