บางครั้งอาจหวั่นไหวด้วยใจเพ้อ บางครั้งอาจพลั้งเผลอด้วยไหวหวั่น บางครั้งอาจหมองใจด้วยไกลกัน บางครั้งอาจต้องโศกศัลย์ด้วยหวั่นกลัว มีหลายครั้งที่ร้องไห้เพราะใจเศร้า มีหลายครั้งที่เงียบเหงาในเงาสลัว มีหลายครั้งที่กล้าแกร่งมิหวาดกลัว มีหลายครั้งใจสั่นระรัวด้วยกลัวใจ ใจของเราเมื่อมันเศร้าเขาไม่รู้ แล้วจะยอมทุกข์ทนอยู่หรือไฉน ปล่อยวางเสียเถิดหนาอย่าอาลัย จะเศร้าโศกอยู่ใยนะใจตน ใจของเราทำให้สุขสนุกสนาน เรื่องร้ายร้ายให้พ้นผ่านอย่าสับสน ได้เรียนรู้รสชาติความเป็นคน จะมีจนหรือสุขทุกข์อยู่ที่ใจ