มนต์กวี
ความลำเค็ญพาคนให้ทิ้งทุ่ง
มาอยู่กรุงกรำงานเพื่อสานฝัน
สะสมสิบเป็นร้อยค่อยฝ่าฟัน
หวังสักวันไถ่จนคนบ้านนา
คิดถึงพ่อและแม่ยามแก่เฒ่า
ขาดคนเฝ้าดูแลคอยห่วงหา
คงลำบากเหนื่อยกายวัยชรา
จำจากมาหากินถิ่นต่างแดน
เอาแรงล้าแลกเงินที่เขินขาด
เอาแรงทาสแลกฝันอันเหนื่อยแสน
เอาแรงกายขายเหงื่อเพื่อทดแทน
เอาแรงแค้นบีบคั้นพ้นวันจม
ทำงานหนักเงินเบาถูกเขากด
ค่าแรงลดทาสทุนที่ทับถม
เหนื่อยเสียจนไส้แสบแทบเป็นลม
ความขื่นขมคับแค้นมันแน่นทรวง
แบกลำบากยากจนอันข้นเข้ม
เป็นเหมือนเกมส์ชีวิตต้องติดบ่วง
แม้จะเรียนมาน้อยไม่คอยดวง
อยู่เมืองหลวงเพียงกายใจอยู่นา
1865
7
0
หน้าส่วนตัว
