คืนเหน็บนั่งมองดาวบนฟากฟ้า เหม่อมองหาหัวใจที่เลือนหาย ยิ่งมองยิ่งคิดยิ่งเดียวดาย ใจลอยหายปลิวลับกับสายลม ให้ความเหงาปกคุมอย่างเชื่องช้า ความเหว่ว้ายังมีอยู่ไม่จางหาย ความเดียวดายมีอยู่เต็มหัวใจ ความชิดใกล้ที่เคยมีถูกลบเลือน
5256
2
0
หน้าส่วนตัว
