ละอองน้ำ
กร่อน...
กัดกินจนกลายก้อน...กร่อนผุ
ปล่อยเปล่าเร้าตามแรงยุ
เปลือกผุเปลือยแก่นบนแผ่นดิน
เปลือก
เล่นเลือกเปลือกแต่งแสร้งสิ้น
เหลือเปลือกเลือกปิด คิดปกจินต์
เหลือแค่ชิ้นบางบาง...อย่าง...แค่มี
แกน
แก่นกร่อนก้อนเปื่อย...เหนื่อยเต็มที่
ถึงรดน้ำซ้ำซ้ำ...ย้ำกี่ที
เหมือนไม่มีปัญญา...กลับมาโต
--------
ฉันขอพรวอนว่า...ในครานั้น
แม้ว่ามันจะยาก...ลำบากโข
เหมือนตลก...งี่เง่า...เข้าคุยโว
ขอให้มันได้เติบโต...อีกสักครา
--------
ในแก่นเก่า
ที่เห็นผุ เหมือนสูญเปล่า กลับเข้าท่า
แก่นได้ฝื้น คืนชีวิต - จิต อีกครา
แล้วกลับมา แตกใบ....ให้ใครชม?
1030
6
0
หน้าส่วนตัว
