ขรัวตา
นิทานเก่า เล่ามา เมื่อคราก่อน
มีพังพอน ตัวเขื่อง เชื่องนักหนา
สองผัวเมีย เขาเลี้ยง เคยงลูกยา
ทุกครั้งพา ไปไหน ใจเบิกบาน
เขาทำไร่ ไถนา คราเก็บเกี่ยว
ลูกคนเดียว ปล่อยไว้ อยู่ในบ้าน
พังพอนเฝ้า คอยดู อยู่นอกชาน
ใครรุกราน มิให้ เข้าใกล้กาย
พอนายมา ขากลับ รับอาหาร
ดูเบิกบาน สุขสม อารมย์หมาย
ทั้งสองคน หมดห่วง เรื่องลูกชาย
เป็นสหาย ช่วยกัน หลายวันเดือน
พอวันหนึ่ง กลับมา จากนาไร่
เจ้าพังพอน คู่ใจ อยู่ไหนเพื่อน
ยินเสียงลูก ร้องไห้ อยู่ในเรือน
เลือดนั้นเปื้อน ทั่วชาน บ้านของตน
เจ้าพังพอน ออกมา ท่าเหนื่อยอ่อน
ขนเปียกปอน เลือดแด