(น้ำตาลหวาน)
รูปแสนงามนามเพราะเสนาะนัก
ใครได้เห็นหลงรักมากนักหนา
เป็นชายหนุ่มบุญทุ่มจำนรรจา
เผยสายตาแสนซื่อนี่คือ...ชาย
ใบหน้ายิ้มพริ้มเพราเว้าพร่ำพรอด
คอยอ้อนออดหญิงสาวถึงคราวหมาย
ให้นึกถึงเทพบุตรดุจเจ้าชาย
ใครได้หมายดีใจได้แอบอิง
น้ำคำพูดประดุจจุดเทียนส่อง
ทุ้มน่าจ้องมองน่าพิศพินิจยิ่ง
เอ่ยน้ำคำนำซื่อนี่คือจริง
เขานำสิ่งน้ำคำนำมาเตือน
สิ่งที่เห็นอาจเป็นอาจไม่ใช่
สิ่งที่ให้อาจมิใช่ดังคล้ายเคลื่อน
สิ่งที่นำมาให้คล้ายดีบิดเบือน
กว่าจะซึ้งพึงเหมือนเชือดเฉือนใจ
งามแค่รูปทุ้มแค่เสียงสำเนียงเพราะ
น้ำคำเสนาะน่าเชื่อแต่เบือไว้
เสริมเติมแต่งแกล้งนำคำใส่ใจ
แฝงตัวไว้แนบสนิทพิชิตคน
กาลเว
1615
6
0
หน้าส่วนตัว
