เพียงแผ่วพรมลมเอยรำเพยผ่าน อ้อไกวก้านโบกกอล้อแดดสาย แมลงปอตัวหนึ่งซึ่งเดียวดาย เกาะบนปลายกลีบสล้างบัวกลางบึง จมว้าเหว่วาดฝันคอยวันหวาน วันบัวบานต่อหน้าคงมาถึง แล้ว ณ ห้วงเสน่หาอันตราตรึง จะเป็นผึ้งเพียรเคล้าเฝ้าเคลียคลอ แต่สำหรับตอนนี้ที่ทำได้ เพียงแลลมลูบไล้เรียวใบอ้อ ทุกนาทีที่ผ่านกับการรอ ทำไมหนอเนิ่นนานเกินทานทน ยังผ่านพรมลมเอยรำเพยแผ่ว พัดวี่แววความรักมาสักหน ขาดไออุ่นอ้อมใจใครเปรอปรน อ้างว้างจนต้องสะอื้นกลืนน้ำตา
1868
15
0
หน้าส่วนตัว
