คิดถึงเธอยามใกล้รุ่งเธอรู้ไหม โอ้ดวงใจไยวิญญาณไม่ยอมนอน เพราะคิดถึงวิญญาณจึงเร่ร่อน วิ่งตะลอนหาเธอยามใกล้รุ่ง ยามราตรีจะผ่านเข้าวันใหม่ ใจสั่นไหววิญญาณร่อนปลายฟ้าคุ้ง คิดถึงเธอคนไกลยามใกล้รุ่ง จึงได้มุ่งมายังวิมานเรา คนดีจ๋าอยู่ไหนเข้ามาหา หยุดเวลาหยุดเดียวดายหยุดความเหงา พยาบาลหัวใจคนเปรี่ยวเปล่า ยามรุ่งเช้าค่อยจากไปนะคนดี รู้ว่าเธอมีธุระตั้งมากมาย แต่เคียงกายฉันนั้นไร้แสงสี จึงให้เธอมาแต่งแต้มเสริมชีวี นะคนดี นะ นะ มาหาหน่อย