ครูใหญ่โรงเรียนเล็ก
รอวันเธอว่าง
มาร่วมเรียงเคียงข้างมาสร้างฝัน
เถียงนาป่าใหญ่ใต้แสงจันทร์
ยังรอวันเธอพำนักมาพักนอน
แว่วเสียงพิณยินมาว่าคิดถึง
พร่ำรำพึงซึ้งใจใกล้ใกล้หมอน
เขียนลำนำเพลงรักสักหนึ่งกลอน
ส่งคำวอนอ้อนไปให้เธอรู้
ได้ยินไหม
เสียงกระซิบจากใจใกล้ใกล้หู
หนาวอากาศหยาดน้ำค้างกลางฤดู
ยามนี้อยู่เปลี่ยวเปล่าเฝ้ารำพัน
เธอจะเหงาเท่ากันกับฉันไหม
หรือมีใครคอยมอบคำปลอบขวัญ
ทุกข์ท้อหรือไรในบางวัน
ไกลกันจึงไม่เห็นความเป็นไป
รอวันฉันว่าง
ได้ร่วมทางตามติดแนบชิดใกล้
คือความฝันวันหม่นของคนไกล
ส่งให้เธอรับกับสายลม
หนาวไหม?
ฝากห
หน้าส่วนตัว
3591
5
0
