กิ่งโศก
อัปลักษณ์ ร่างร้าย แถมกายหยาบ
แต่เนื้อใน ทาทาบ ทองผ่องศรี
แอบเร้นซ้อน ซ่อนตัว ทั่วปฐพี
ประชาชี ชี้ล้อ บ้าบอคน
เทพอุ้มสม เสกสร้าง พบนางหนึ่ง
ที่แลถึง กายใน มะเลืองล้น
เหวี่ยงมาลัย ให้เงาะ เพราะใจดล
บุญกุศล บุบเพ สร้างกันมา
รจนา ตาใน ใยมองเห็น
พิเคราะห์เช่น เห็นร่าง งามสง่า
เงาะได้รัก ได้ใจ รจนา
เพียงเพราะว่า..นางเห็น แก่นแท้ใจ
ยอดชีวา ข้าเอย ใยไม่เห็น
รักซ่อนเร้น เช่นรู้ อยู่ไกล้ไกล้
รักรักรัก จากศรัทธา แห่งหัวใจ
แลเลยไป..ไม่เห็น คุณค่าควร
โอ้เงาะจ๋า รจนา ใยรักเจ้า
แล้วฉันเล่า เธอบอก ..ไม่หันหวน
เอ่ยบอกว่า หาไม่พบ ..สิ่งคู่ควร
ฉันปั่นป่วน หวนไห้ ปาดน้ำตา
แล
12306
6
0
หน้าส่วนตัว
