ระยิบแสงแห่งดาวดวง ณ ห้วงฟ้า
พลิ้วลมพาพัดชื่นในคืนเหงา
เพลานี้คงมีแค่เพียงเรา
ที่ยังเฝ้ามองฟ้ายามราตรี
ดอกน้ำค้างพร่างพรายกระจายเกลื่อน
ความเหงาเคลื่อนรายรอบครอบวิถี
ห้วงคิดถึงตรึงซ่านพล่านฤดี
หนึ่งชีวีหวั่นไหวใต้เงาจันทร์
ป่านฉะนี้เธอคนดีเป็นไฉน
จะคิดถึงกันบ้างไหมในความฝัน
ฝากกระซิบทิพย์ถ้อยร้อยรำพัน
เป็นกวีกล่อมขวัญให้ฝันดี
หริ่งเรไรบรรเลงเพลงบ่นเพ้อ
ฝากถึงเธอคนไกลให้สุขขี
แม้อยู่ห่างสุดเห็นเร้นชีวี
ใจดวงนี้มีเธอแนบแอบนิรันดร์
*****************
เรียมเอง...
13 ก.ย. 52