มารแมงมุม
เงารางรางรำไรในตาสาว
ความจำยาวความรักสั้นวันคืนผ่าน
เงาน้ำตาแตะแต้มแวมวาวนาน
ทิ้งความหวานเอาไว้ในวันลา
เคยชิดใกล้ใหลหลงหงส์จมปลัก
คิดว่ารักทักถามยามโหยหา
กลับไม่ใช่แค่หลอกหยอกมารยา
เปื้อนน้ำตาปนโคลนเน่าให้เศร้าตรม
ยังมีหน้ามาพ้อมาต่อว่า
อวดทีท่าว่าต่ำต้อยพลอยผสม
ต้นทุนน้อยหวังกำไรพาใจจม
ชีพจึงขมคนเข็ญ...เน้นข้องใจ
หงส์สาวพ้นจากปลัก...หักใจจาก
ทิ้งเพียงซากคนท้อแท้รอแก้ไข
โทษคนอื่นซ้ำซ้ำเหมือนร่ำไร
เธออยู่ในวังวนคนหลงทาง
ไม่มีเงาในดวงตามานานแล้ว
ไม่มีแก้วจอมขวัญ...พลันเหินห่าง
ไม่มีเงาในดวงใจ...ไฟรักจาง
เงารางรางวันก่อน...ไม่ย้อนคืน