ตราชู
จดหมายถึงหม่อมพ่อ
ย่อกายหมอบนอบน้อมกราบหม่อมพ่อ
ลูกคร่ำครวญหวนหาน้ำตาคลอ
แรกเคยก่อกรรมไว้ต้องใช้เวร
ชายกลางหมิ่นหม่อมพ่อมิพอหู
หม่อมพ่ออยู่สมถะเยี่ยงพระเถร
ชายกลางผิดคิดคดนอกกฎเกณฑ์
จึงจ้วงจาบชัดเจนอย่างจงใจ
พจน์ฯ ก็ดื้อถือหางเข้าข้างเขา
โดยมิรู้ผู้เยาว์หรือผู้ใหญ่
ซ้ำชายกลางกร่างกร้านก่อการใด
พจน์ฯ ก็ไม่ห้ามเขาเพราะเมามัว
จนเกิดความลามลุกขึ้นขุกเข็ญ
ต้องแรมไกลไม่เห็นที่ซุกหัว
อยู่เมืองนอกยอกจิตครุ่นคิดกลัว
ด้วยแผกรั้วบ้านเรา ผิดเหย้าเรือน
ชายกลางพร่ำรำพึงคิดถึงบ้าน
คิดถึงสิ่งศฤงคารตระการเกลื่อน
พลัดพรากไปไกลลับก็นับเดือน
โอ้สะทกอกสะเทือนสู้ทานทน
แต่....โศกซ้ำกำสรดเกิ
1469
4
0
หน้าส่วนตัว
