หว่ออ้ายหนี่
เพราะ...เธอคือคนแรก...ของความรู้สึก...ที่งดงาม
ฉันเลยตั้งคำถาม...ถามเธออยู่ร่ำไป
เธอรักฉันหรือเปล่า...เวลาฉันคนนี้...ต้องนอนร้องไห้
แล้วเหตุผลข้อไหน...ที่เธอจากไป...โดยไม่กล่าวคำ...ร่ำลา
เธอรู้ไหม...ฉันคนนี้...ต้องปวดร้าวซักแค่ไหน
เวลา..ที่ต้องทน...อยู่กับความเหงาเหว่หว้า
ต้องการหาใคร...สักคน...มาปลอบใจ..ลบลอยเกลื่อน...ลอยคราบน้ำตา
แต่กลับไม่มี...ใคร...กลับมา...ช่วยเช็ดน้ำตา...ของฉัน...ที่หลั่งริน
ทุกครั้งที่ฉันพูดว่า..รักเธอ
เธอรู้ไหม...ฉันรักเธอ...จวบจนฟ้านี้จะสิ้น
แต่เธอกลับไม่รัก...หรือว่าเพราะอะไร...ถึงทำตัว...ชาชิน
ฉันตั้งคำถามกับตัวเอง..บางสิ่ง...อาจเป็นเพราะ...ฉัน
914
4
0
หน้าส่วนตัว
