หมี่เป็ด ผู้ชายนัยน์ตาสนิมเหล็ก
ไล่แสงมาทีละน้อย ทีละน้อย จนเรื่อรางพร่างพร้อยด้วยพลอยแสง อาบขอบฟ้าหล้าโลกจนโชกแดง ก่อนจะแต่งแสงฉาดฉานดาดฟ้า ฟ้าฉาดสาดแสงมาแต่งโลก คลี่เปลวห่มเหวชะโงกโตรกผา รินสางรางแสงจนแจ้งตา ระบายบ่าแสงรี่ด้วยสีพลอย เช้าแล้วคนดีของชีวิต อาทิตย์ผลิบานและสานสร้อย ทรงกลดสุกปลั่งยั้งคอย นิ่งลอยกลดวงที่ทรงตน แสงพลอยตะวันพรรณราย ฉาดสายฉายแสงเหนือแห่งหน เบิกฟ้าหนาวชืดคืนมืดมน เบิกตาคนให้แจ้งซึ่งแพร่งทาง ! ๑๔ ธันว์ ๒๕๔๗
1153
4
0
หน้าส่วนตัว
