เมื่อจิตว่างวางปลดปละละกิเลส
เปลื้องจากเหตุอันหม่นหมองมิผ่องใส
ปราศจากแม้มลทินเกาะกินใจ
ก็ยังให้เกิดสงบพบกับฌาณ
เพียงติดตามลมหายใจได้เข้า - ออก
ระลึกบอกด้วยพุทธ - โธ นะโมขาน
กำหนดจิตให้รู้รับกับลมปราณ
ด้วยอาการอันสันติบานผลิใจ
จิตประหนึ่งผิวพื้นน้ำยามไร้คลื่น
ราบเรียบดั่งดุจแผ่นผืนกระจกใส
ไร้ละอองธุลีเถ้าเขม่าใด
มาทำให้กระจกนี้มีราคิน
เมื่อความว่างสว่างวาบมาทาบจิต
ไม่ยึดติดในสิ่งใดอะไรสิ้น
ไม่รับรู้ไม่รับฟังไม่ยังยิน
หมดมลทินสิ้นกิเลสเศษอารมณ์๚๛