ตฤณ
สว่างวับระยับระยิบกะพริบแสง
เป็นดวงแดงดั่งดาวเดือนที่เกลื่อนฟ้า
สีใสสดงดงามยามต้องตา
ตามราวป่าเรืองไปในค่ำคืน
ม่านราตรีคลี่คลายขยายเขต
มืดบอกเหตุทั่วแดนเป็นแผ่นผืน
ป่าทั้งป่ามืดมาบังดังถูกกลืน
แต่ดาษดื่นด้วยแสงแดงหิ่งห้อยน้อย
เพลิดเพลินตาคราดูอยู่เงียบ เงียบ
ละล่องลอยแล้วเลาเลียบหนอหิ่งห้อย
ช้า ช้า เคลื่อนเลื่อนเล่นสายลมลอย
ดูแพรวพราวพร่างพร้อยเพียงไพลิน
อยากจะเป็นเช่นเจ้าหิ่งห้อยบ้าง
ได้เป็นแล้วก็ลอยร่างผกโผผิน
ตกค่ำคืนราตรีกาลทะยานบิน
ออกเที่ยวชมเถื่อนถิ่นให้ทั่วไป
ยามดึกดื่นคืนค่ำเวลานี้
คนดีเขาคงนอนตอนหลับไหล
เมื่อหลับแล้วเขานั้นฝันถึงใคร
เขาจะฝันถึงฉันไหม ในแผ่น