เปลวเพลิง
จากสายน้ำเย็นใสในลำธาร
ฉันคืบคลานขึ้นสู่ยอดพงหญ้า
ลอกคราบเป็นแมลงปอแกร่งกายา
มีกำลังวังชากว่าครั้งใด
ค่อยกระหยับปีกโผโต้ลมอ่อน
ชมแสงแดดแรงร้อนอย่างรักใคร่
ด้วยปีกนี้ฉันจะบินท่องถิ่นไกล
อย่างที่ใจหมายมาดปรารถนา
บนดินแดนแสนไกลภายหน้านั้น
อาจมีอันตรายร้ายเกินกว่า
ฟ้าอาจเกรี้ยวดินอาจโกรธโหดคลั่งบ้า
จนยากฝ่าฟันไปยังปลายทาง
แต่ฉันไม่กริ่งกลัวหรอกโลกเอ๋ย
แม้นไม่เคยบินไปที่ไกลห่าง
เมื่อฉันเลือกบินเหินเพื่อเดินทาง
ฉันก็จะบินคว้างอย่างอดทน
อาจต้องผ่านถิ่นที่ไม่รู้จัก
ไม่เห็นหลักชัยเผยเลยสักหน
ไม่เห็นแว่นแคว้นใดในมณฑล
หรือหนาวจนเหน็บทั่วทั้งหัวใจ
อาจพบสุขโศกเศร้าบางเช้าค่ำ
2125
7
0
หน้าส่วนตัว
