นกตะวัน
เราเดินย้อนกลับมา ยกกล้องส่องสำรวจนกไปเรื่อย จนมาถึงบันไดปูนซีเมนต์ที่พาเราเวียนลงมาถึงขอบของ อ่างกา ซึ่งเป็น แอ่งซับน้ำ หรือ พรุ (bog) ชาวบ้านเรียก อ่างกา เพราะเป็นแหล่งน้ำที่นกกาพากันลงมาอาบกิน แต่บางคนกล่าวว่า อ่างกา เพี้ยนมาจาก อั่งกา ซึ่งแปลว่า ภูเขาใหญ่ เพราะเมื่อก่อนชาวเชียงใหม่เรียกดอยอินทนนท์ว่า ดอยหลวง หรือ ดอยอั่งกา แล้วเราเดินต่อ ไปตามสะพานไม้ที่ทอดข้ามซึ่งเบื้องล่างมีหญ้าและพืชอื่นปกคลุมแน่นไปหมด
เดินลงไปใกล้แอ่งแสงสลัว
พฤกษามั่วมืดครึ้มครึมเสมอ
เขียวชอุ่มชุ่มชื่นยืนเบียดเจอ
เย็นจนเซ่อซุ่มซ่ามครั่นคร้ามใจ
มองเห็นอ่างกลางป่าหญ้าเต็มนั้น
แดดส่องพลันผุดผ่องต้อง